نيست و اگر شخص در بجا آوردن اجزاء و شرايط روزه نه به اجتهاد خود عمل كند و نه از كسى تقليد نمايد و نسبت به آن سهل انگارى كند و مسائل مربوط به روزه را نياموزد ( 1 ) و يا از كسى كه نبايد به قول او اعتماد نمود ( 2 ) مسائل خود را اخذ نمايد ، در اين صورت مجرد امساك از امور مذكور كفايت در امتثال روزه نمى كند - همانطورى كه در ساير عبادات غير از روزه نيز حكم چنين است - البته اگر شخص غافل محض باشد ( 3 ) و در واقع از آنچه كه مى بايد امساك نمايد امساك نمود ، در اين صورت وجوب قضاى روزه بر او معلوم نيست ( 4 ) . ( مسأله 1355 ) : در روزه مستحبى و بلكه در مطلق مستحبات اعم از روزه و نماز و دعا و غير اينها همين كه شخص بداند كه انجام آن حرام نيست و از فتواى يكى از علماى شيعه و يا حديثى در استحباب آن مطلع شود در رجحان انجام آن فعل كفايت مىكند و همچنين است هرگاه قولى بر وجوب آن دلالت نمايد و يا مجتهدى بر عدم وجوب آن فتوى دهد ، و آنچه از مستحبات كه در كتب شيعه ذكر شده است ( 5 ) نيز همين حكم را دارد و با رعايت شرايط مذكور در

--> ( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : حتى اجمالا . محمد باقر شيرازى : اگر روزه را طبق متعارف و معمول بگيرد و مطابق رأى مقلد نيز واقع شود روزه او صحيح است . ( 2 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : با عدم اعتقاد به وجوب اعتماد بر او . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : و يا ملتفت ، البته در صورتى كه قصد قربت از او فهميده شود . ( 4 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : در صورت اعتقاد به اينكه امساك از مفطرات از شخص محقق شده باشد . ( 5 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى : بايد قصد خصوصيت ورود =