( مسأله 1239 ) : اگر كسى در نظر داشته باشد كه در دهات و مزارع مدت مديدى بماند مثل چهار ماه و پنج ماه و امثال آن ، و در هيچ يك اراده ماندن ده روز نداشته باشد و فاصله مجموع آنها به مقدار هشت فرسخ نباشد ، بايد نماز را تمام بخواند و احوط ( 1 ) اضافه نمودن قصر بر آن است . ( مسأله 1240 ) : داشتن بيشتر از دو وطن در يك زمان مشكل است و هر گاه شخص از وطن خود هجرت كند و ديگر قصد ماندن در آنجا را نداشته باشد و در آنجا ملكى داشته باشد هنگام بازگشت به آن مكان ، احتياطا ( 2 ) نمازش را جمع كند مگر آنكه قصد اقامت بنمايد . ( مسأله 1241 ) : اگر شخص بدون قصد مسافت ، به دنبال فرارى رفت بايد تا هر جاى كه قصدش مسافت تا آن مكان است ، نماز را تمام بخواند و وقتى كه از آنجا روانه شد ، نمازش را شكسته بخواند و در مراجعت ، گذشتن از حد ترخص هم شرط نيست . ( مسأله 1242 ) : مسافر بايد قصد طى هشت فرسخ متصل ، يا چهار فرسخ رفتن و چهار فرسخ برگشتن در طول يك روز ( 3 ) يا در يك شب به صورتى كه شبى فاصله نشود ، را در سفر خود داشته باشد و هر گاه در بين چهار فرسخ ، يك شب فاصله شود احتياط ( 4 ) در جمع بين قصر و اتمام است مگر آنكه قصد

--> ( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : اين احتياط ترك نشود . محقق خراسانى : ترك اين احتياط اشكالى ندارد . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن اقوى قصر است . ( 3 ) محقق خراسانى بنا بر احتياط اگر چه اقوى به قصد مراجعت قبل از ده روز است . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : و اقوى قصر است .