از هر يك از اين طرق به عدالت او مظنه ( 1 ) يا علم حاصل كند مىتواند به او اقتدا كند . ( مسأله 1168 ) : اگر شخص اقتدا به امام حاضرى كرد كه او را عادل مى دانست و بعد معلوم شد كه كسى كه منظورش بوده ، نيست در صورتى كه اين امام نيز عادل باشد نمازش صحيح است ( 2 ) ولى اگر شخص معينى را به اسم اقتدا كرد به گمان آنكه حاضر است ، و بعد معلوم شد كه غير اوست ، در اين صورت ، اگر چه او را هم عادل بداند نمازش باطل است . ( مسأله 1169 ) : اگر در بين نماز عذرى براى امام بوجود آيد ، مأموم بنا بر اقوى مىتواند نمازش را عدول به امام ديگرى ( 3 ) بنمايد . ( مسأله 1170 ) جايز است مأموم در حال اختيار عدول به فرادى كند اگر چه در ابتدا قصدش اين باشد كه در دو ركعت آخر عدول به فرادى كند ( به طور مثال در نماز مسافر ) . ( مسأله 1171 ) : متابعت در اقوال واجب نيست مگر آنكه مأموم صداى امام را بشنود ( 4 ) كه احتياط در اين صورت متابعت كردن است و اما اگر سهوا

--> ( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : در اكتفاى بر مظنه بدون حصول وثوق ( * 1 ) اشكال است . ( 2 ) محقق خراسانى : و احوط اعاده نماز است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : مىتواند به امام ديگرى از خود مأمومين عدول كند اما عدول به امام ديگرى محل تأمل است ، اگر چه صحت آن احتمال قوى دارد . ( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : اختصاص به شنيدن ندارد بلكه = ( * 1 ) محقق خراسانى : بلكه با وثوق نيز مشكل است مگر آنكه علم حاصل شود .