نمازش به جهت فاصله شدن فرادى شده ، نمازش صحيح است ( 1 ) و احوط و اولى اعاده نماز است . ( مسأله 1126 ) : هر گاه شخص نماز را به نماز عصر امام اقتدا كند به قصد آنكه در دو ركعت آخر ، نمازش فرادى شود و نماز عصر را هم به امام اقتدا كند ، اشكالى ندارد ( 2 ) . ( مسأله 1127 ) : هرگاه شخص ايستاده باشد و شك كند كه قصد اقتدا كرده يا نه ، اگر بر او حال اقتدا مثل سكوت و غيره ظاهر باشد ، احتياط اين است كه يا قصد فرادى كند ( 3 ) و يا عدول به نماز مستحبى نمايد البته اگر نماز قضاى يقينى نداشته باشد ( 4 ) ، و سپس نماز مستحبى را تمام نموده و يا قطع كند و پس از آن اقتدا كند . ( مسأله 1128 ) : هرگاه مأموم عمدا پيش از امام سر از ركوع يا سجود بردارد و عمدا به جهت متابعت باز گردد ، نمازش باطل است بلكه در صورتى كه سهوا برگردد اگر موجب اضافه شدن در ركن شود ، بطلان نماز بعيد نيست . ( مسأله 1129 ) : در صورتى كه مأموم عمدا و در حالتى كه امام مشغول قرائت باشد پيش از امام به ركوع رود ، اقوى دوباره خواندن نماز است ، و در صورتى كه مأموم پيش از خواندن ذكر ركوع امام عمدا سر از ركوع بردارد نيز بايد

--> ( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : مگر آنكه به جهت متابعت ، ركنى زياد كرده باشد . ( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : احوط ترك است . ( 3 ) محقق خراسانى : و نماز را تمام كند و احتياطا آن را اعاده نمايد . ( 4 ) محمد كاظم طباطبائى : با داشتن قضاى يقينى هم عدول به مستحبى اشكالى ندارد .