اگر آن عمل سهوا ( 1 ) واقع شود مبطل نماز نيست چنانچه فعل قليل يا سكوت قليل نيز مبطل نماز نيست . ( مسأله 1035 ) : قطع نماز به جهت غيبت يا غنا يا حرامى ديگر با قدرت بر آن ، جايز است ( 2 ) و به جهت ضرر كلى ( 3 ) مالى واجب است و به جهت ضرر جزئى جايز است . ( مسأله 1036 ) : يكى ديگر از مبطلات نماز خوردن و آشاميدن است البته اگر منجر به فعل كثير شود و اگر نشود احوط ترك است و ليكن در بطلان نماز به سبب آن اشكال است . ( مسأله 1037 ) : اگر مقدارى نبات يا امثال آن را در دهان بگذارند تا اينكه آب شود و فرو رود نماز باطل نمى شود ( 4 ) . ( مسأله 1038 ) : بطلان نماز در اثر خوردن در صورتى است كه از روى عمد باشد و خوردن از روى فراموشى مبطل نماز نيست چه به سر حد كثرت برسد و چه نرسد اما اگر به حدى برسد كه صورت نماز را از بين ببرد نماز باطل مىشود چه از روى عمد باشد و چه از روى سهو . ( مسأله 1039 ) : سومين از مبطلات نماز تكلم كردن به صورت عمدى و يا به سبب نداشتن مسأله به دو حرف يا بيشتر چه به مهمل باشد و چه غير مهمل

--> ( 1 ) محمد باقر شيرازى : بلكه مطلقا . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : وجوب قطع براى موارد مذكوره خصوصا در حرامهاى شديد و مؤكد و مخصوصا در صورتى كه موضوع آنها با تمام نمودن نماز از بين برود خالى از قوت نيست . ( 3 ) ميرزاى شيرازى : يعنى ضررى كه تحمل آن جايز نباشد . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : احوط ترك است .