احكام شك در نماز منظور از شك ، مساوى بودن دو طرف است ولى اگر ظن به يك طرف حاصل شود ، آن طرف بنابر اقوى حكم يقين در نماز دارد و در اين صورت عمل نمودن به آن واجب است خواه متعلق به فعل باشد و يا متعلق به ترك آن ( 1 ) ، و يا متعلق به ركعات باشد و يا غير آن ، ولى هرگاه عمل به مظنه كرد و بعد از آن شك ديگرى عارض شد بايد عمل به شك كند . شكيات بيست و يك قسم اند كه پنج قسم آن اعتبار ندارند كه عبارتند از : 1 - شك بعد از سلام 2 - شك بعد از وقت 3 - شك بعد از محل 4 - شك كثير الشك 5 - شك هر يك از امام و مأموم با حفظ ديگرى و ما بقى به همراه احكام مختص به خود به تفصيل ذكر خواهند شد : ( مسأله 964 ) : اگر شخص به اجزاى نماز از افعال و ركعات علم دارد بايد اعتبار به علم نمايد و اگر علم ندارد و مظنه دارد مظنه كفايت مىكند چه در افعال ( 2 ) و چه در ركعات ( 3 ) و اگر مظنه مختلف شود اعتبار بر ظن اخير است

--> ( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : اعتبار ظن در غير از ركعات محل اشكال است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : كفايت مظنه در غير از ركعات محل اشكال است پس احتياط را ترك نكند . ( 3 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : عمل به ظن در ركعت اول و دوم نمازهاى چهار ركعتى محل اشكال است .