واجب است ( 1 ) كه آن را ياد بگيرد اگر چه نماز خواندن به جماعت براى او ممكن شود مگر كسى كه درست كردن قرائت براى او ممكن نشود مانند شخص لال . ( مسأله 806 ) : مستحبات نماز هرگاه جهلا غلط خوانده شود ، اگر غلط اعرابى باشد اشكالى ندارد ولى اگر غلط در حروف باشد مثل اينكه " ه‍ " را " ح " و يا " غ " را " قاف " گفته باشد ( 2 ) كه اشكال در ماده كلمه است بايد احتياطا ( 3 ) نماز را اعاده كند ، و اما اگر سهوا غلط خواند و محلش هم باقى است بايد برگردد و آن را درست بخواند و اگر هم برنگردد اشكالى ندارد . ( مسأله 807 ) : در قرائت سوره حمد اگر شخصى بى اختيار وقف به حركت كرد مثل اينكه عطسه كرد و گذشت ، اشكالى ندارد ( 4 ) . ( مسأله 808 ) : در قرائت بسمله اگر " الرحيم " را سهوا غلط خواند بايد بسمله را از ابتدا بخواند ( 5 ) . ( مسأله 809 ) : در قرائت سوره حمد ، " الرحيم " و " مالك " را نبايد با ادغام بخوانند و اما " ملك " ( 6 ) را به فتح ميم خواندن اشكالى ندارد و از

--> ( 1 ) محمد باقر شيرازى : مخير است بين ياد گرفتن و بين جماعت رفتن تا زمانى كه براى او ممكن باشد . ( 2 ) محمد باقر شيرازى : ميزان مغير بودن معنا و مغير نبودن آن است كه اگر معنى تغيير كند جايز نيست و الا ظاهرا جايز است خصوصا در اذكارى كه به عنوان دعا باشد . ( 3 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن واجب نيست . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : احوط برگشتن است به امكان آن . ( 5 ) محمد كاظم طباطبائى : واجب نيست . ( 6 ) محمد باقر شيرازى : و اگر خلاف سيره نبود مقتضاى علم اجمالى =