و به طور مثال به مقدار درهم باشد اگر شخص در وسعت وقت باشد بايد نماز را قطع كند البته اگر نتواند ( 1 ) آن را از خود دور كند ( 2 ) و در ضيق وقت بايد نماز را بنابر قاعده تكليف تمام كند . ( مسأله 694 ) : در نماز اگر خون دهان توسط بزاق دهان مستهلك شود ( 3 ) شخص مىتواند آن را فرو برده و نماز را تمام كند و در صورت عدم استهلاك ، و اجبار در فرو بردن خون و يا ريختن آن كه باعث نجاست لب به آب خون مىشود بايد در وسعت نمازش را قطع كند ، اگر به هيچ صورتى دفع آن ممكن نباشد ( 4 ) و اما در ضيق وقت بايد نماز را تمام كند . ( مسأله 695 ) : مقدار درهم بغلى ( 5 ) كه كمتر از آن در لباس و بدن مصلى معفو بود ، تا بند انگشت شست دست است و يا به اندازه گودى كف دست و آن مقدارى است كه هنگام گذاشتن دست بر زمين به زمين نچسبد . ( مسأله 696 ) : اگر بر محمول نمازگزار خون كمتر از درهم باشد ، مانند لباس معفو است ( 6 ) .

--> ( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : و همچنين اگر بتواند و ليكن بداند كه پيش از نماز بوده است . ( 2 ) ميرزاى شيرازى : اگر چه احتياط در اتمام و اعاده است . ( 3 ) محمد باقر شيرازى : خوردن اعيان نجسه اگر چه با فرض استهلاك باشد محل اشكال است . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : اگر چه به آب كشيدن لب باشد . ( 5 ) محمد باقر شيرازى : در درهم مستثناى در نماز نسبت به خون ، تحديد مقدار آن محل اختلاف است و احوط اكتفا به مقدار متيقن و اقل است . ( 6 ) ميرزاى شيرازى : در اطلاق اين حكم تأمل است ( * 1 ) . ( * 1 ) محقق خراسانى : بلكه اقوى صحت است مطلقا . محمد باقر شيرازى : و احتمال اولويت هم وجود دارد .