( مسأله 395 ) : اگر شخص در باقى بودن وقت به مقدار غسل يا وضو شك يا مظنه دارد بايد غسل يا وضوى خود را بجا آورد و در صورتى كه مظنه به باقى نبودن وقت دارد بايد تيمم كند ( 1 ) . ( مسأله 396 ) : در غسل جبيره اى كه نياز به تيمم داشته اگر قبل از تيمم غسلش باطل شد با بقاء عذر بايد وضو بگيرد و احتياطا تيمم بدل از غسل كند ( 2 ) و فريضه خود را انجام دهد ، و بعد كه نجاست دور زخم پاك شد بايد يك غسل ديگر با جبيره بر خود زخم انجام دهد و احتياطا وضو هم بگيرد و سپس نماز بخواند و اما بعد از بهبود زخم بايد احتياطا غسل را اعاده كند و وضو گرفته نماز بخواند . ( مسأله 397 ) : اگر شخصى بداند كه نمى تواند غسل كند و بايد تيمم نمايد هرگاه خود و همسر خود را جنب كند جايز است ( 3 ) و اشكالى ندارد و احوط ( 4 ) ترك آن است و همچنين است حكم در مورد زن . ( مسأله 398 ) : اگر شخصى در وسعت وقت از وضو يا غسل مأيوس بود و با تيمم نماز خواند و بعد از خواندن نماز عذرش بر طرف شد و هنوز هم وقت باقى است ، مستحب است ( 5 ) كه غسل يا وضو را بجا آورد و نماز را اعاده كند .

--> ( 1 ) شيخ انصارى : خوف و ترس هم در حكم مظنه است . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : يك تيمم بدل از غسل كافى است على الاقوى بلى تا عذر باقى است بايد وضو بگيرد . ( 3 ) شيخ انصارى : بعد از دخول وقت فريضه جايز نيست على الاقوى . ( 4 ) محمد باقر شيرازى : و اولى ترك است . ( 5 ) محقق خراسانى : اولى آن است كه نماز يا غسل و يا وضو را رجاء اعاده نمايد . محمد باقر شيرازى : اولى بلكه احوط عدم ترك است .