واو را در تشكيك اندازد تا آنكه أو را از ايمان بيرون كند واز اين جهت است كه در دعاها استعاذه از آن شده وجناب فخر المحققين رحمة الله عليه فرموده كه هر كه خواهد از آن سالم بماند استحضار كند ادلهء ايمان وأصول خمسه را با ادلهء قطعيه وصفاى خاطر وبسپرد آن را به حق تعالى كه در وقت حضور موت به أو رد فرمايد به اين طريق كه بگويد بعد از عقايد حقه اللَّهُمَّ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ إِنِّي قَدْ أَوْدَعْتُكَ يَقِينِي هَذَا وثَبَاتَ دِينِي وأَنْتَ خَيْرُ مُسْتَوْدَعٍ وقَدْ أَمَرْتَنَا بِحِفْظِ الْوَدَائِعِ فَرُدَّه عَلَيَّ وَقْتَ حُضُورِ مَوْتِي پس بر حسب فرمايش آن بزرگوار خواندن اين دعاى شريف عديله واستحضار معنى آن در خاطر براي سلامت جستن از خطر عديله عند الموت نافع است واما اينكه اين دعا مأثور است يا از منشآت علما است خِرّيت صناعت علم حديث وروايت وجامع شمل اخبار أئمة عليهم السلام عالم متبحر خبير ومحدث ناقد بصير شيخنا الأكرم والمحدث الأعظم مولانا الحاج ميرزا حسين النوري نور الله مرقده فرموده وأما دعاء العديلة المعروفة فهو من مؤلفات بعض أهل العلم ليس بمأثور ولا موجود في كتب حملة الأحاديث ونقادها وبدان كه شيخ طوسي از محمد بن سليمان ديلمى روايت كرده است كه : به خدمت حضرت صادق عليه السلام عرض كردم كه شيعيان تو مىگويند كه ايمان بر دو قسم است يكى مستقر وثابت وديگر آنكه به امانت سپرده شده است وزايل مىگردد پس به من بياموز دعايى را كه هر گاه آن را بخوانم ايمان من كامل گردد وزايل نشود فرمود كه بگو بعد از هر نماز واجب رَضِيتُ بِاللَّه رَبّا وبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّه عَلَيْه وآلِه نَبِيّا وبِالإِسْلامِ دِينا وبِالْقُرْآنِ كِتَابا وبِالْكَعْبَةِ قِبْلَةً وبِعَلِيٍّ وَلِيّا وإِمَاما وبِالْحَسَنِ والْحُسَيْنِ وعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ومُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ومُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ وعَلِيِّ بْنِ مُوسَى ومُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ وعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ والْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ والْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَوَاتُ اللَّه عَلَيْهِمْ أَئِمَّةً اللَّهُمَّ إِنِّي رَضِيتُ بِهِمْ أَئِمَّةً فَارْضَنِي لَهُمْ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ دعاى جوشن كبير در بلد الأمين ومصباح كفعمى است وآن مروى است از حضرت سيد الساجدين از پدرش از جد بزرگوارش حضرت رسول صلى الله عليه وعليهم أجمعين وأين دعا را جبرئيل عليه السلام آورد براي پيغمبر صلى الله عليه وآله در يكى از غزوات در حالي كه بر تن آن حضرت جوشن گرانى بود كه سنگينى آن بدن مباركش را به درد آورده بود پس جبرئيل عرض كرد كه يا محمد پروردگارت تو را سلام مىرساند ومىفرمايد كه بكن اين جوشن را وبخوان اين دعا را كه أو أمان است از براي تو وأمت تو پس شرحي در فضيلت اين دعا ذكر فرموده كه مقام نقل تمامش نيست از جمله آنكه هر كه آن را بر كفن خويش نويسد حق تعالى حيا فرمايد كه أو را به آتش عذاب كند وهر كه آن را به نيت در أول ماه رمضان