السيد عبد الحسين اللاري
357
مجموعه رسائل ( فارسي )
بودن آن بفرماييد ؟ جواب : استعمال آب چاه مشترك ما بين صغير و كبير به قدر حصّهء كبير كه مزاحم با حق صغير نباشد حق كبير است و اذنش و اختيارش با كبير است و در زائد بر حصه كبير كه از حق صغير است اذنش و اختيارش با ولى و قيم صغير است لا غير . سؤال سى و دوم : چه مىفرماييد در اين خصوص كه چند نفر بروند در صحرا كشت و بخس كار مىكنند اجناسى كه مىبرند در صحرا بعضى زكات و خمس آن داده شده و بعضى زكات و خمس آن داده نشده خداوند نزول رحمت مىكند آن اجناس كه كاشتهاند چهل خروار اجناس مىكند اين چهل خروار با هم شريك مىباشند همه حصه و رسدى خودشان برمىدارند آن دومى كه خمس و زكات مىدهد چه كند كه اجناس او پاك شود . جواب : هر كس از مشتركين در بذر آن اجناس ، به قدر بذرش شريك است در حاصل آن اجناس ، چه خمس آن بذرش را داده بوده يا نداده بود و هر چه از مئونه سالش از عين يا قيمت آن اجناس زياد مىماند خمس او بايد بدهد چه خمس بذرش را داده باشد يا نداده باشد ولى هر گاه خمس بذرش را نداده باشد او خمس بايست بدهد ، خمس بذرش و خمس حاصل جديدش « 1 » ؟ سؤال سى و سوم : هر گاه مرغ ذبح كرده شده تنش اصلا حركت نمىكند
--> « 1 » ( جواب : ) چون مقصود از سؤال اين است كه بذر آن كسى كه مخمس شده با بذر آن كسى كه غير مخمس است در هم زراعت شده ، شايد در اين صورت اشكالى وارد آيد ، خلاصهء ( جواب ) آن كه اشكالى ندارد هر كدام سهميه خود را به قدر بذر خود برمىدارند و آن كه خمس نداده بر اين دو اشكال برود . ( انصارى اشكنانى )