السيد عبد الحسين اللاري
228
مجموعه رسائل ( فارسي )
* ( سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ ) * « 1 » و لسان صدق في الآخرين و صدق لسان و حق بيان و نطق گويان امام زمان عليه السّلام و كاشف قطعى از حكم شرعى و مستلزم عادى از حكم واقعى و از رأى و رضاى معصوم و صدور از مصدر ظهور * ( نُورٌ عَلى نُورٍ ) * « 2 » * ( فِي بُيُوتٍ أَذِنَ الله أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُه يُسَبِّحُ لَه فِيها بِالْغُدُوِّ وَالآصالِ رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَلا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ الله ) * « 3 » . و منها اين كه : مخالفت و معاندت با رأى صواب ديد اهل ملَّت محكوم به حكم قول به فصل و خرق اجماع امّت و اجتهاد در مقابل نصّ باطل و عاطل [ است ] و داخل و حاصل از * ( وَإِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ ) * « 4 » * ( وَكَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً ) * « 5 » . و منها استعفاء و استغناء و خلف و تخلَّف و عذر و معذرت از خدمت و اطاعت انجمن ملَّت بدون عذر شرعى محكوم به حكم فرار « 6 » از زحف « 7 »
--> « 1 » سبأ / 18 . « 2 » نور / 35 . « 3 » نور / 36 - 35 - اين دوازده نور پاك در خانه هايى مأوى دارند كه خداوند رحمان رخصت داده است كه بنيانش رفيع شود و نام خدا در آن خانهها چون مساجد ياد شود ، در آن خانهها به صبح و عصر با نماز نافله خدا را تسبيح بگويند . مردانى كه تجارت كالا و مبادلات نيازمنديها از ياد خدا غافلشان نسازد . « 4 » انعام / 121 . « 5 » انعام / 112 به همين صورت كه شاهد آنيد ما براى هر پيامبرى دشمنى از بدخواهان آدمى و پرى برانگيختهايم ، تا با نيرنگ و فريب سخن شبهه ساز خود را به ديگرى تلقين نمايد و راه ايمان را مسدود سازد . « 6 » اصل : قرار . « 7 » زحف : يورش بردن ، هجوم بردن به دشمن .