حسن بن الفضل الطبرسي ( مترجم : ميرباقري )

65

مكارم الأخلاق ( فارسي )

ندارد ، هر كه به خدا تكيه كند خداوند او را كفايت نمايد ، خداوند آنچه را بخواهد مىكند و براى هر چيز اندازه اى قرار داده ، نصرت خدا براى من كافى است و او نيكو وكيلى است ، خدايا اگر همه دست حاجت بسوى مخلوق تو دراز كنند ، من روى نياز به تو مىآورم ، كه ترا شريكى نيست ، سپاس خداوند بامداد را ، و سپاس خداوند برآرنده صبحگاه را ، و سپاس خداوند برانگيزنده ارواح را ، و شكر خداوند بخشكننده روزى را ، سپاس خداوندى را كه شب را وسيله آرامش و ماه و خورشيد را وسيله وقتشناسى حساب قرار داد خداوند عزيز و دانا است ، خداوندا بر محمد و آل او درود فرست و در دلم نور قرار ده و زبان و ديده‌ام را روشنى ده ، و در جلو و عقب و راست و چپ ، و بالاى سرم و جلوى پايم روشنى قرار ده ، و نور خود را بر من بسيار گردان ، و مرا چنان كن كه در بين مردم با نور و روشنى راه سپرم ، و در روز ملاقات مرا از نور محروم مدار ) بعد از اين دعا ( آية الكرسى ) و ( معوّذتين ) و پنچ آيه آخر آل عمران ( * ( إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ ) * . . . . ) را بخوان بعد بنشين و تسبيح حضرت فاطمه ( ع ) را بخوان و صد بار صلوات بفرست ، كه هر كس بين دو ركعت نماز نافله صبح و نماز صبح صد بار