و از آن حضرت ( ع ) : نوح صبح و شام ميفرمود : ( خداوندا شهادت مىدهم هر نعمتى كه صبح و شام به من ميرسد و هر عافيتى كه در دين و دنيا نصيب من ميگردد از ناحيهء تست و تو تنها و بىشريكى ، و حمد و سپاس اين نعمتها بر گردن من است تا آنجا كه از من خوشنود گردى . . . ) و اين دعا را ده بار در صبح و شام ميخواند و از اين رو ( عبد شكور ) بندهء شكر گذار لقب يافت . از مسمع بن عبد الملك : 40 روز با حضرت صادق ( ع ) نماز گزاردم از امام عليه السلام بعد از نماز دست به آسمان بر مىداشت ، و ميفرمود : ( صبح كرديم در حالى كه سلطنت از آن خداست ، خداوندا ما بندهء تو و فرزند بندهء توئيم ، خداوندا ما را محافظت كن ، و ما را در سايهء حفظ و حراست خود قرار ده ، خداوندا گناهان ما را مستور بدار آن طورى كه ما خود مستور ميداريم و نميتوانيم مستور بداريم . خداوندا جامه غنا و عافيت بپوشان و توفيق شكر بر عافيت عنايت كن .