لباس داد كه عورت خود را بپوشم و خود را در بين مردم به آن بيارايم ) . و وقت در آوردن لباس اول طرف چپ را بيرون مىآورد ، و از كارهاى حضرت وقت پوشيدن لباس نو اين بود كه خدا را حمد مىكرد و بعد فقيرى را مىخواست و لباس كهنه را به او مىداد و مىفرمود : هيچ مسلمانى مسلمان ديگر را از لباس خود نپوشاند جز آنكه در اين دنيا و بعد از مرگ در پناه و نگهدارى و خير و امان خداوند عز و جل مىباشد ، و چون لباس مىپوشيد و بر مىخاست پيش از بيرون رفتن مىفرمود : ( خداوندا بكمك تو مىپوشم ، و فقط به تو توجه مىكنم ، و به تو پناه مىبرم و بر تو توكل مىنمايم ، خداوندا تو معتمد و تكيه گاه و اميد من ميباشى ، خداوندا مهمات و غير مهمات مرا كفايت كن ، و آنچه را كه من بدان توجه ندارم و آنچه را كه تو بهتر از من خبر دارى و ميدانى كفايت كن ، كه هر كه در جوار تو باشد عزيز خواهد بود ، و ثناء و مدح تو بزرگ است ، و جز تو خدايى نميباشد ، خداوندا تو بر تقوايم بيفزا و گناهم را ببخش ، و بهر كار كه رو مىآورم تو مرا به نيكى و خير با آن روبرو كن ) . و سپس پى كار خود مىرفت ، و براى جمعه دو جامهء مخصوص داشت . و حوله و پارچه اى داشت كه پس از وضوء صورت خود را خشك مىكرد و گاه حوله نداشت و بر كنار عبا و ردايى كه بر دوش داشت صورت را خشك مىنمود .