حسن بن الفضل الطبرسي ( مترجم : ميرباقري )

67

مكارم الأخلاق ( فارسي )

كه از آنجا رد مىشد از بوى خوشى كه از وى باقى مانده بود مىفهميد كه حضرتش از آنجا رد شده ، و بر هيچ سنگ و درختى عبور نميكرد مگر آنكه براى او خم مىشدند ، و هيچ بوى خوشى برايش نمىآوردند مگر آنكه به خود مىماليد ، و مىفرمود : اين بويش مطبوع و خوب و حمل نمودنش آسان است و اگر هم آن عطر را به كار نمىبرد انگشتانش را در آن مىنهاد و بعد مىمكيد ، و مىفرمود : خداوند لذت مرا در زنان و بوى خوش و روشنى چشم مرا در نماز و روزه قرار داده است . در سرمه كشيدن پيغمبر ( ص ) حضرت در چشم راست سه ميل و در چشم چپ دو ميل سرمه مىكشيد ، مىفرمود : هر كس بخواهد ميتواند سه ميل هميشه سرمه بكشد ، و هر كس كمتر يا بيشتر از اين انجام دهد مانعى ندارد ، و چه بسا كه در حال روزه سرمه مىكشيد ، پيغمبر ( ص ) سرمه دانى داشت كه در شب از آن سرمه مىكشيد و سرمهء او سنگ سرمه بود . در نگاه حضرت ( ص ) در آينه پيغمبر ( ص ) در آينه نگاه مىكرد و موهاى سرش را منظم مىنمود و شانه