حسن بن الفضل الطبرسي ( مترجم : ميرباقري )
22
مكارم الأخلاق ( فارسي )
رنگ رخسارش روشن و شاداب و پيشانيش گشاده و بلند بود ، ابروانى كمانى و ظريف و پيوسته داشت ، در بين دو ابروى او رگى بود كه بهنگام غضب برانگيخته مىشد ، بينىاش كمى محدب و برگشته بود و درخششى خاص داشت كه در نگاه اول بلند و بر آمده به نظر مىرسيد ، ريشى انبوه داشت و گونه اى صاف ، چشمانش سياه و دهانش فراخ بود ، دندانهايش سپيد و زيبا و از هم گشاده بود ، خط باريكى از مو از سينه تا شكم مباركش روئيده بود ، گردنش بسان گردن عروسك صاف و خوشرنگ و چون نقره سفيد بود ، خلقتى معتدل و بدنى كامل و در نهايت اعتدال داشت ، شكم و سينه اش در يك سطح بود ، سينه اش پهن و چهار شانه و داراى مفصلهاى نيرومند و ستبر بود ، از سينه تا ناف خط باريكى از مو داشت ، بر شكم و پستانها مو نداشت ، ساق دستها و شانهها پر مو بود ، داراى سينه اى بر آمده ساقى بلند دستى گشاده ( و بخشنده ) استخوانى كشيده بود و استخوان كتف دستها و پاهايش درشت بود و كمر باريك و شكمش كوچك بود و پايش گود و جلو عقب پاهايش يكسان بود ، چون قدم برميداشت چنان بود كه گويى پاى را از زمين مىكند ، بهنگام راه رفتن كمى به چپ و راست متمايل مىشد ، با تواضع و فروتنى راه مىرفت تند راه مىرفت و چون راه مىرفت گويا از بلندى فرود مىآمد