حاج ملا هادي السبزواري

178

شرح مثنوى

جوع كلب : و به شهوت كلبيّه نيز ناميده مىشود . و آن زيادتى خواهش به غذاست به حيثيتى كه سير نمىشود از اغذيهء بسيار . و اگر مُمتلى شود ، باز ضنّت مىورزد بر مواكلين و حمله مىكند بر آنها ( ( 2622 ) ) با كدامين روى مىآيى به من * اين چنين ثغرى ندارد كرگدن ن 956 22 - ك 324 1 ثغرى : دندانى . ( ( 2624 ) ) تا بديدم روى عزرائيل را * باز آوردى فن و تسويل را ن 957 2 - ك 324 2 تسويل : تزيين به امور مموّههء بىاصل . ( ( 2633 ) ) باز بفرستادت آن شير عرين * سوى من از مكر اى بئس القرين ن 957 11 - ك 324 6 بئس القرين : يعنى بد رفيقى است . ( ( 2635 ) ) مار بد جانى ستاند از سليم * يار بد آرد سوى نار مقيم ن 957 13 - ك 324 7 سليم : از سلم به معنى گزيدن مار است . و فى القاموس : السليم ، اللديغ . ( ( 2650 ) ) گفت هذا رَبّى ابراهيم راد * چون كه اندر عالم وهم اوفتاد ن 958 8 - ك 324 17 گفت هذا ربى : به حسب تأويل ، كواكب نفوسِ جزئيه ، و قمر نفسِ كليه و شمس عقلِ كل است . راد : فارسى گذشت در بسيار مواضع با معنيش . و در بعض نسخ « واد » است ، از ودّ به معنى دوستى . ولى اوّل سليستر است . ( ( 2653 ) ) تا كه هذا ربى آمد قال او * خربط و خر را چه باشد حال او ن 958 11 - ك 324 18 خربط : خر مرغابى ، يعنى بزرگ جثّه . ( ( 2655 ) ) كوهها را هست زين طوفان فضوح * كو امانى جز كه در كشتىّ نوح ن 958 13 - ك 324 20 فضوح : چون فضيح ، از فضاحت به معنى رسوايى .