( ( 3984 ) ) تو تبار و اصل و خويشم بوده اى * تو فروغ شمع و كيشم بوده اى ن 196 14 - ك 77 21 تبار : فارسى ، دودمان و خويشاوندان . ( ( 3985 ) ) من غلام آن چراغ شمع خو * كه چراغت روشنى پذرفت از او ن 196 15 - ك 77 21 شمع خو : كنايت است از تخلق به اخلاق الله . و قد ورد : عَليٌّ مَمسُوسٌ فى نُورِ الله . ( 1 ) ( ( 3992 ) ) گندمى خورشيد آدم را كسوف * چون ذنب شعشاع بدرى را خسوف ن 197 1 - ك 77 26 كسوف : در گرفتن خورشيد استعمال مىشود ، و خسوف : در گرفتن ماه . ( ( 3997 ) ) مىدراند كام و لنجش اى دريغ * كان چنان ورد مربى گشت تيغ ن 197 6 - ك 77 29 لُنج : به ضم لام فارسى ، به معنى لب . ورد مربى : گل پرورده . ( ( 3998 ) ) نان چو معنى بود بود آن خار سبز * چون كه صورت شد كنون خشك است و گبز ن 197 7 - ك 77 29 گبز : به گاف فارسى ، قوى و سطبر . ( ( 4000 ) ) بر همان بومى خورى اين خشك را * بعد از آن كآميخت معنى با ثرى ن 197 9 - ك 77 30 ثرى : خاك . قُلتُ : اَلا يا اَيهُّاَ الوَرق ثَرىً تَثوى اَعرِجَن عَنها كه اندر عالم قدسى ترا باشد نشيمنها خداوند جل جلاله نفوس خاك آلوده را از سراى ثرى به ثريّاى آسمان معنى عروج دهاد بالاقطاب و الاوتاد .

--> ( 1 ) بحار الانوار ج 39 ص 313 باب 88 حديث 5 با اندك اختلاف . .