حاج ملا هادي السبزواري

188

شرح مثنوى

ماشبا : يعنى ماش آش . ( ( 3370 ) ) گفت چونى گفت مُردم گفت شكر * شد از اين رنجور پر آواز و نكر ن 166 22 - ك 66 34 نكر : به ضم اول ، انكار . ( ( 3371 ) ) كين چه شكرست او عدوّ ما بُدست * كر قياسى كرد و آن كژ آمدست ن 167 1 - ك 66 34 كر قياسى كرد : كر را با كژ جناس خطى است . ( ( 3377 ) ) خاطر رنجور جويان صد سقط * تا كه پيغامش كند از هر نمط ن 167 7 - ك 67 5 سقط : ناسزا . نمط : طرز و روش . ( ( 3379 ) ) كظم غيظ اين است آن را قى مكن * تا بيابى در جزا شيرين سخن ن 167 9 - ك 67 6 كظم غيظ : فرونشاندن خشم . ( ( 3380 ) ) چون نبودش صبر مىپيچيد او * كين سگ زن روسپىّ حيز كو ن 167 10 - ك 67 6 روسپى : به پاء فارسى ، به وزن دوستى . فاحشه . حيز : هيز و مخنث . ( ( 3384 ) ) بس كسان كايشان عبادتها كنند * دل به رضوان و ثواب آن نهند ن 167 14 - ك 67 8 عبادتها : به باء موحده . ( ( 3385 ) ) خود حقيقت معصيت باشد خفى * آن كدر باشد كه پندارد صفى ن 167 15 - ك 67 9 كدر : تيره . صفى : صافى و با صفا . ( ( 3389 ) ) فاتقوا النار التي اوقدتموا * انكم فى المعصية ازددتموا ن 167 19 - ك 67 11 فاتقوا النار : اقتباس است . ( 1 ) يعنى بپرهيزيد آتشى را كه افروخته‌ايد ، بدرستى كه شما معصيت را زياد كرده‌ايد . ( ( 3390 ) ) گفت پيغمبر با عرابى ما * صل انك لم تصل يا فتى ن 167 20 - ك 67 11

--> ( 1 ) قرآن كريم ، سورهء بقره ، آيهء 24 .