تو شمع انجمنى يك زبان و يك دل شو ، خيال و كوشش پروانه بين و خندان باش گرت هواست كه با خضر همنشين باشى ، نهان ز چشم سكندر چو آب حيوان باش دگر به صيد حرم تيغ بر مكش زنهار ، وز آن كه با دل ما كرده اى پشيمان باش ( [ قسمت دوم از ] متن ) و قال أمير المؤمنين ( ع ) : حب الله نار لا يمر ( لا تمر ) على شىء الا احترق ، و نور الله لا يطلع على شىء الا أضاء ، و سماء ( سحاب ) الله ما ظهر من تحته شىء ( من شىء ) الا غطاه ( أعطاه الفيض ) و ريح الله ما تهب في شىء الا حركته و ماء الله يحيى به كل شىء و أرض الله ينبت منها كل شىء ، فمن أحب الله ( أحبه الله ) أعطاه كل شىء من الملك و الملكوت ( و المال ) . قال النبى ( ص ) : اذا أحب الله عبدا من امتى قذف في قلوب أصفيائه و أرواح ملائكته و سكان عرشه محبته ليحبوه ، فذلك المحب حقا ( المحبوب حقا ) طوبى له ثم طوبى له ، و له عند الله شفاعة يوم القيامة . [ ( ترجمه ) ] و امير المؤمنين ( ع ) فرموده است : محبت به خداوند آتشى است كه به چيزى نفوذ نمىكند مگر آنكه سوخته شود ، و نور الهى است كه به قلبى اشراف نمىكند مگر آنكه روشنايى دهد ، و چون آسمانيست كه هر چه در زير سايهء آن قرار گرفت از فيوضات آن بهره مند گردد ، و مانند نسيم و رحمت رحمانى است كه به هر چه عبور كرده و بوزد آن را حيات و حركت بخشد ، و مثل آب نازل از آسمانست كه همه چيز را به وسيلهء آن زنده نمايد ، و چون زمين است كه نباتات را از آن به وجود آورد . پس كسى كه خدا را دوست داشت : خداوند