الباب السادس و التسعون في حب الله ( [ قسمت اول از ] متن ) قال الصادق ( ع ) : حب الله اذا أضاء على سر عبده ( عبد ) أخلاه عن كل شاغل و كل ذكر سوى الله ( و كل ذكر سوى الله ظلمة ) و المحب أخلص الناس سرا لله ، و أصدقهم قولا ، و أوفاهم عهدا ، و أزكاهم عملا ، و أصفيهم ذكرا ، و أعبدهم نفسا ، يتباهى ( تتباهى به ) الملائكة عند مناجاته ، و يفتخر ، و ( تفتخر ، و يفخر ) برؤيته ، و به يعمر الله تعالى بلاده ، و بكرامته يكرم عباده ، يعطيهم اذا سألوا ( سألوه ) بحقه ، و يدفع عنهم البلايا برحمته ، و لو علم الخلق ما محله عند الله و منزلته لديه ما تقربوا الى الله إلا بتراب قدميه . [ ( ترجمه ) ] باب نود و ششم در محبت پروردگار متعال حضرت صادق ( ع ) فرموده است : محبت خدا چون روشنايى داد بر باطن بندهء خود ، تخليه مىكند آن را از هر گونه مشغولكننده و هر رقم توجه و ياد كردنى كه از غير خدا باشد . و شخص محب خالصترين افراد مردم است از جهت باطن ، و راستگوترين آنان باشد ، و باوفاترين آنهاست در مقابل تعهدات و پيمانها ، و پاكترين ايشان است از لحاظ اعمال ، و باصفاترين مردم باشد از نظر توجه و