گفت پيغمبر خداش ايمان نداد ، هر كرا نبود صبورى در نهاد و همين طورى كه صبر از آثار و علائم ايمان است ، بهترين وسيله اى است براى تحكيم و تثبيت و تنوير قلوب كه دلها با صبر تقويت پيدا كرده ، و صفاتى كه موجب ضعف و تيرگى و تزلزل است محو مىشوند . و چون دل آدمى تقويت پيدا كرده و منور گشت : توفيق استقامت در راه مطلوب و استفاضه از انوار و فيوضات غيبى را پيدا خواهد كرد . صبر و ظفر هر دو همرهان قديمند ، در اثر صبر نوبت ظفر آيد روندگان طريقت ره بلا سپرند ، رفيق عشق چه غم دارد از نشيب و فراز به دين سپاس كه مجلس منور است به دوست ، گرت چو شمع جفائى رسد بسوز و بساز ( [ قسمت دوم از ] متن ) و الصبر ما أوله مرو آخره حلو لقوم ، و لقوم مر أوله و آخره ، فمن دخله من أواخره فقد دخل ، و من دخله من أوائله فقد خرج . و من عرف قدر الصبر لا يصبر عما منه الصبر ، قال الله تعالى في قصة موسى و الخضر ( على نبينا و عليهما - السلام ) : و كيف تصبر على ما لم تحط به خبرا . فمن صبر كرها و لم يشك الى الخلق و لم يجزع بهتك ستره ( سره ) فهو من العام ، و نصيبه ما قال الله تعالى - * ( وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ ) * - اى بالجنة و المغفرة . و من استقبل البلاء بالرحب و صبر على سكينة و و قار فهو من الخاص ، و نصيبه ما قال الله تعالى - * ( إِنَّ الله مَعَ الصَّابِرِينَ . ، ) * [ ( ترجمه ) ] و صبر آغاز آن تلخ است و پايانش شيرين مىشود براى جمعى ، و براى جمعى ديگر اول و آخر آن تلخ است . پس كسى كه وارد در خط صبر مىشود و پايان و نتيجهء آن را در نظر گرفته است ، به طور مسلم از افراد صابرين بشمار رفته ، و توفيق به دست آوردن نتيجهء مطلوب صبر را پيدا خواهد كرد .