( بالصدق ) كما ألبست ظاهرك بثوبك ، و ليكن باطنك ( من ) الصدق في ستر الهيبة ( الرهبة ) و ظاهرك في ستر الطاعة ، و اعتبر بفضل الله عز و جل حيث خلق اسباب - اللباس لتستر العورات الظاهرة ، و فتح ابواب التوبة و الانابة و الاغاثة لتستر بها العورات الباطنة من الذنوب و أخلاق السوء و لا تفضح احدا حيث ستر الله عليك ما ( هو ) اعظم منه ، و اشتغل بعيب نفسك ، و اصفح عما لا يعينك ( لا يعنيك ) حاله و امره . [ ( ترجمه ) ] هر گاه لباس خود را به تن مىكنى ؛ متذكر باش كه خداوند متعال به رحمت خود معاصى و خطاهاى تو را پوشانيده است . و باطن خود را ستر كن چنان كه ظاهر خود را به لباس مىپوشانى . و باطن تو از لحاظ پردهء هيبت و خوف و ظاهرت از لحاظ پردهء طاعت و عبادت ، صدق و راست باشد . و فضل و احسان پروردگار متعال را در نظر بگير كه لباس و پوشاك را براى تو درست كرده است تا عورتهاى ظاهرى تو پوشيده شود ، و ابواب توبه و استغفار را براى تو باز كرده است تا عورتهاى باطنى خود را كه از معاصى و اخلاق زشت حاصل مىشود بپوشانى . عيب كسى را آشكار و او را مفتضح مكن ، و بدان كه پروردگار متعال عيوب بزرگتر و زيادترى را بر تو پوشانيده است . و پيوسته به عيوب و نواقص نفس خود مشغول باش ، و از امورى كه به حال تو فائده و سود نمىدهد چشم بپوشان ! [ ( شرح ) ] لباسى كه انسان پوشيده و مىخواهد خود را زينت داده و ظاهر تن را بيارايد ، چقدر سزاوار و مناسب است كه به زينت باطن و رفع عيوب نفسانى و تزكيهء اخلاق سوء قلبى