خود را حركت مده ، و در سخن گفتن موافقت عقل و جهات ايمانى را لازم بشمار ، و متوجه باش كه خداوند به ظاهر و باطن تو مطلع است . و مانند كسى باش كه در حالت نزع روح و احتضار است ، و يا كسى كه در عرصهء محشر براى عرض اعمال حاضر شده است ، و از آنچه خداوند متعال تو را تكليف فرموده است از اوامر و نواهى و وعد و وعيد ، اعراض مكن ، و به غير تكاليف خود مشغول مباش . و قلب خود را به آب خوف و حزن غسل بده . [ ( شرح ) ] كسى كه در ياد خدا بوده و در حالات و جريان امور خود خدا را فراموش نكند ؛ به طور مسلم رفته رفته در صراط هدايت و اطاعت و بندگى محكمتر و ثابتتر شده ، و از عصيان و خلاف پرهيز خواهد كرد . و حد اقل از ذكر اينست كه زبانش متذكر و گوياى نام خدا باشد . و در مرتبه دوم لازمست مراقب زبان خود بوده ، و بىاجازت قلب و عقل و دين سخنى نگويد . ذكر حق پاك است و چون پاكى رسيد ، رخت بر بندد برون آيد پليد مىگريزد ضدها از ضدها ، شب گريزد چون بر افروزد ضياء و حقيقت ذكر : در ياد خدا بودن و پيوسته در قدمها و حركات و اعمال خود خدا را فراموش نكردن است ، و اثر اين گونه ذكر ، اطاعت پروردگار و از صراط عقل و دين بيرون نرفتن و از تكاليف الهى و از اوامر و نواهى پيروى كردن و وعد و وعيد و ثواب و عقاب را در نظر گرفتن و از معاصى و راههاى خلاف دورى كردن است . ( [ قسمت دوم از ] متن ) و اجعل ذكر الله تعالى من أجل ذكره تعالى اياك ، فإنه ذكرك و هو غنى عنك ، فذكره لك أجل و اشهى و أثنى ( ابهى و سنى ) و أتم من ذكرك له و أسبق ، و معرفتك بذكره لك تورثك الخضوع و الاستحياء و الانكسار ، و يتولد من ذلك رؤية كرمه و فضله السابق ، و تصغر عنه ذلك طاعتك و ان كثرت في جنب منته ، ( مننه ) و تخلص لوجهه ، و رؤيتك ذكرك له تورثك الرياء و العجب و السفه و الغلظة