هيچكدام از موجودات اين جهان ، مورد تكاليف إلهية نيستند وتنها انسان است كه پروردگار عالم در اين جهان أو را مكلف ساخته است وبه أو اختيار طاعت ومعصيت وموافقت ومخالفت أوامر الهى را داده است كه به اختيار خود مىتواند خدا را طاعت يا معصيت كند . اين ويژگى در فرشتگان نيز نيست ، زيرا آنان يا چنين اختياري ندارند ويا انگيزه هاى گناه كه در انسان است يعنى شهوات نفساني وأميال حيواني ، در آنها وجود ندارد . اين انسان است كه آميخته اى از شهوات حيواني كه انگيزه گناه است وعقل ونيروى خداشناسى كه عامل طاعت وبازدارنده از معصيت است ، مىباشد . انسان اگر در چنين شرايطى به اختيار خود خدا را طاعت كند بر فرشتگان برترى دارد واز آنها أفضل است واگر أوامر ونواهى الهى را مخالفت كرد از أنواع حيوانات پست تر است ، زيرا آنان تكليف ندارند تا گناه از آنها صادر شود . قرآن ميگويد : " إنا عرضنا الأمانة على السماوات والأرض والجبال فأبين أن يحملنها وأشفقن منها وحملها الانسان إنه كان ظلوما جهولا " ( 2 ) ( ما امانت إلهية را بر آسمان وزمين وكوهها عرضه داشتيم ، آنها از حمل آن ابا كردند وبه حمل آن جرئت نكردند ، پس انسان حمل آن را به عهده گرفت ، أو ظلوم وجهول است ) آرى ، انسان است كه اين امانت خطير وپر ارزش وبسيار خطرناك اختيار طاعت ومعصيت در برابر پروردگار عالم را پذيرفته ومىتواند خدا را به اختيار خود طاعت يا معصيت كند . أو اگر با وجود قدرت بر معصيت از آن پرهيز وخدا را طاعت كند بر فراز قله آفرينش قرار مىگيرد پس هدف نهائي پروردگار متعال از خلقت نوع انسان ، آفرينش موجودى است كه به اختيار خود با وجود قدرت بر معصيت ، خدا را أطاعت كند واگر در هر عصر وزماني در نبي نوع انسان فردي نباشد كه معصوم بوده وصرفا خدا را