است در خطبه نخستين نهج فرموده است : " كائن لاعن حدث ، موجود لاعن عدم " ودر خطبه چهل ونهم آن فرموده است : " فهو الذي تشهد له أعلام الوجود على اقرار قلب ذي الجحود " ودر خطبه 183 فرمود : " الدال على قدمه بحدوث خلقه ، وبحدوث خلقه على وجوده " وقريب به اين عبارات در مواضع ديگر نهج . عزيز نسفي در كشف الحقائق آورده است كه از آن جناب سؤال كردند كه وجود چيست ؟ گفت : به غير وجود چيست . ( ص 31 ط 1 إيران ) . ونيز آن حضرت فرمودند : " فهذا الوجود كله وجه الله " به تفصيلي كه در رسالة لقاء الله نقل كرده أيم . ( هشت رساله عربي ط 1 ص 37 ) . وامام سيد الشهداء عليه السلام در دعاى شريف عرفه فرموده است : " كيف يستدل عليك بما هو في وجوه مفتقر إليك " . وامام جعفر صادق عليه السلام فرموده است : " يا من هداني إليه ودلني حقيقة الوجود عليه ، وساقني من الحيرة إلى معرفته . . " به تفصيلي كه سيد ابن طاووس در جمال الأسبوع آورده است . ( فصل 33 ص 325 ط 1 چاپ سنگى ) . در أواسط مجلد پنجم كشكول شيخ بهائي چنين آمده است : " الدعاء المسمى بدعاء الحزين : أناجيك يا موجود ابكل مكان لعلك تسمع ندائي . . " ( ص 550 ط نجم الدولة ) . 3 ) كلمه علم وعمل دو گوهر انسان سازند ، آن مشخص وسازنده روان است ، واين مشخص وسازنده بدن ، وهر دو غذاى انسانند ، وغذا با مغتذى مسانخ ومجانس است ، وبدن در همه عوالم مرتبه نازله است وتفاوت بدنها به كمال ونقص است ذلك تقدير العزيز العليم . علم وعمل به منزلت دو بال نفس ناطقه اند كه به اندازه نيروى اين دو بال در عوالم بي پايان پرواز مىكند پروازى كه در نشأت شهادت داخل در عالم غيب مىشود ، ودر عالم غيب ظاهر در نشأت شهادت مىگردد .