استفاده مىكند وهم از طرق روانى وعلمي براي كشف مجرمان اصلى ، آنچنان كه پاره اى از نمونه هاى آن از عصر داود ( عليه السلام ) نقل شده است . بعلاوة در عصر أو به موازات پيشرفت علوم ودانشها وتكنيك وصنعت آنقدر وسائل كشف جرم تكامل مىيابد كه كمتر مجرمى مىتواند رد پائى كه با آن شناخته شود از خود بجا نگذارد . در يكى از مطبوعات خبري پيرامون شگفتىهاى مغز آدمي خواندم كه مغز انسان امواجى برابر با اعتقادات درونى بيرون مىفرستد كه با اندازه گيرى آن مىتوان به راستگوئى ودروغگوئى افراد در اظهاراتشان پى برد . مسلما اين وسائل تكامل مىيابد وسائل ديگرى نيز اختراع مىگردد وبا استفاده از روشهاى پيشرفته روانى ، مجرمان كاملا مهار مىشوند هر چند مجرم در چنين جامعه اى أصولا كم است ولى همان كم نيز كاملا مهم است . براي چندمين بار تكرار مىكنيم : اين اشتباه است اگر ما تصور كنيم در عصر حكومت أو همه اين مسائل از طريق اعجاز حل مىشود چرا كه اعجاز حكم يك استثناء را دارد وبراي موقع ضروري ومخصوصا اثبات حقانيت دعوت پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) يا امام ( عليه السلام ) است نه براي تنظيم زندگى روزمره وجريان عادى زندگى كه هيچ پيامبرى براي اين مقصد از معجزه استفاده نكرده است . بنابراين مسير حكومت جهانى أو از همان نمونه است كه اشاره كرديم نه از نمونه اعجاز : به هر حال آنچنان امنيتى در سايه حكومت أو جهان را فرا مىگيرد كه طبق روايتي يك زن تنها مىتواند از شرق جهان به غرب عالم برود بدون اينكه كسى مزاحم أو شود . اگر مسأله سادگى زندگى مهدى ( عليه السلام ) را - طبق آنچه در روايات آمده - به آن بيفزائى باز مسأله از اين هم روشنتر مىشود چرا كه عمل أو سرمشق والگوئى است براي مردمى كه تحت پوشش حكومت أو قرار دارند ، يعنى براي