رواست همچنان بقاء مهدى ( عليه السلام ) در سرداب جايز است واگر بگوئى كه حضرت رب الأرباب از خزانه غيبي خود عيسى را غذا ميدهد مىگوئيم كه خزائن خدا فانى وتمام نخواهد شد هرگاه مهدى ( عليه السلام ) را نيز در سرداب از خزانه غيبي غذا ارزانى دارد واگر بگوئى كه عيسى از طبيعت بشريه بيرون شده مىگوئيم اين دعوى باطل است زيرا كه خدا در كتاب مجيد خود به سيد أنبياء ( صلى الله عليه وآله وسلم ) خبر داده : " قل انما انا بشر مثلكم يوحى إلى " ( 25 ) وثالثا : آنكه منتقض به بقاء دجال است در چاهى به سخت ترين وجهي مغلولا مقيدا ، بعد از آنكه بقاء دجال بر وجه مذكور ممكن باشد پس بقاء مهدى ( عليه السلام ) را چه مانع دارد وحال آنكه نه در قيد است ونه در چاه بلكه در كمال تعظيم وتكريم وعز وجاه است . پس ثابت شد كه اين امر شرعا وعادة ممكن وغير ممتنع است . حقير مؤلف كتاب مىگويد كه آنچه در آخر ذكر كرد كه حضرت حجت ( عليه السلام ) باقي در سرداب وغايب از انظار است وممكن است بقاء أو بدون آنكه كسى قائم به طعام وشراب وخدمات أو شود كلامي است واهى واماميه قائل به آن نيستند ، بلكه مذهب امامية آن است كه محل غيبت آن سرور ابتداء در سرداب مقدس بود ولكن الان آن سيد عالميان در سعة ارض الهى با خدم وحشم وخيمه وخرگاه در سعة رحمت ونعمت إلهية ومتصرف در همه عالم است به همان نحوى كه إرادة الله به آن تعلق گرفته است وأعوان وأنصار أو از ابدال ورجال الغيب به امر آن سرور در أطراف عالم گردش مىكنند وبه آنچه امر فرمايد قيام مىنمايند تا آن زمانيكه خداى تعالى به ظهور آن سرور اذن فرمايد كه زمين را پر از عدل وداد نمايد پس به أدله عقلية ونقليه ثابت است وجود وحيات وبقاء آن حضرت وعصمت وطهارة وامامت أو وآنكه زود ظهور فرمايد وزمين را پر از عدل وداد كند بعد از آنكه پر شده از ظلم وجور وقلوب وابصار شيعيان به جمال با كمال آن نور الهي به ظهور أو روشن خواهد شد .