وجه أول : آنكه شبهه منتقض است به غيبت ساير أنبياء وحجج الله تعالى مانند موسى بن عمران وخضر والياس وعيسى ودانيال ( عليهم السلام ) كه همين شبهه در حق ايشان بعينه جاريست وآنچه مخالفين در جواب شبهه مذكوه بالنسبة به غيبت أنبياء مىگويند همين بعينه جواب طايفه امامية خواهد بود در غيبت امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه ) . وجه دوم : آنكه با برهان عقل وشرع ثابت كرديم ولادت وحيات وعصمت وامامت وخلافت امام عصر ( عجل الله تعالى فرجه ) را ومخفى بودن سر وحكمت غيبت أو وغايب بودن أو از انظار ما مضر به حال ما نخواهد بود چه آنكه غيبت آن بزرگوار به امر الهى است وحكمت إلهية اقتضاء آن نموده كه غايب از انظار باشد پس بر مخالف است كه أولا گفتگو نمايد در حكيم بودن خداى تعالى وثانيا در عصمت وطهارت آن سيد ابرار وبعد از ثبوت وتحقق اين دو مطلب ديگر جاى سخن وگفتگو باقي نخواهد بود . وجه سيم : آنكه سبب غيبت حضرت حجت ( عليه السلام ) خوف آن سرور بود بر نفس مقدس خود كه أعادي دين ودشمنان أو از فسقه وسلاطين جبابره زمان أو در مقام قتل نفس مقدسه أو بودند وليلا ونهارا تفحص وتجسسى از حال أو مىنمودند زيرا كه بتواتر بر همه فرق معلوم شده بود باخبار رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) وآباء طاهرين ( عليهم السلام ) أو كه آن نور الهى ظاهر مىشود وپر مىكند زمين را از عدل وداد بعد از آنكه پر شده باشد از ظلم وجور وآنكه دولت حقه أو مضمحل مىنمايد همه دول را وباطل مىكند جميع مذاهب وملل باطله را . لهذا همه دول ومذاهب وملل داعى قاهره داشتند بر اهلاك نفس مقدسه واطفاء نور وجود مبارك أو واز اين جهت بود كه بعد از وفات حضرت امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) سلاطين جور زمان أو در مدت بسيارى در تفحص حال أو بودند در خانه ها وسردابها ومنازل خفيه گردش مىكردند وجاريه [ اى ] كه از حضرت امام حسن عسكرى ( عليه السلام ) گمان حمل داشتند مدت دو سال در حبس خود نگاه داشتند تا استكشاف حال أو