شپهر شخصش را گشته است از خدام فلك جنابش را آمده يكى ز عباد چو بندگان بود أو را به جان زمانه مطيع چو مخلصان بود أو را به دل فلك منقاد جهانيان را نايب مناب هادي عصر كزو جهان همه پرگشته از عدالت وداد زمانيان را قايم مقام نوع نبي كه فلك وملك زمان را بود چو باد مراد سزد كه بر همه خلق از عبادت أو به روز حشر كنند افتخار اگر عباد ز زهد اوست كه زهد اباذرى است عيان نهان ز زهد أبا ذر شوند اگر زهاد همين نه دين نبي گشته است از أو محكم كه از براي تو آرم ز حكمش استشهاد از أو به دهر بر آزارد ملت دهري هم از وى است كه طي گشته مذهب الحاد اگر دهد كسى أو را به ديگران نسبت چنان بود كه پر افشان شود هما با خار