آن نخل سر بلند كه گاهش اى دريغ * از پا فكند صرصر بيداد روزگار در مجلسي كه آل رسولند ماتمى * در ماتمى كه فرخ بتولند سوگوار پاى ثبات بر سر اين ماجرا نهد * أيوب اگر به عهد صبورى است استوار بايد اگر سپهر بسوزد به برق آه * شايد اگر نجوم بريزد سرشك وار بارى خداى آنچه كند بنده پرورى است گو جوى خون روان شود از ديده در كنار 4 - ميرزا سيد على فرزند حاج ميرزا على رضا وسبط مدرس آيت بزرگ ذكاوت وهوش صاحب الهام الحجة وساير تصنيفات كه تمام از عمق نظر وسعه باع آن جناب حكايت مىكند درسن چهل ونه سالگى در سال 1316 هنگام مراجعت از مشهد مقدس در طبس مرحوم شده اند اشعارى در مرثيه ومادة تاريخ از جناب آخوند ملا عبد الكريم واعظ بن حاج محمد حسين صفار ( مسگر ) كه ملقب به عماد الاسلام بودند وبه مجاهد تخلص مىكردند ذكر مىشود رخت بر بندد كه نيست كس در اين دير مقيم ترسمت راه زند كوس الملك عقيم اين همان مملكت است كه سليمان را بود بس براي تنبيه دل اگر نيست سقيم گر بجاى دگرى دارى امروز مقام هست فردا كه يكى شد بجاى تو مقيم