باطنا تا خداى دو بهره رحمت بشما عطا فرمايد يكى براى ايمان ظاهر و ديگرى براى ايمان باطن * ( وَيَجْعَلْ لَكُمْ ) * و تا بگرداند يعنى مقرر كند براى شما * ( نُوراً تَمْشُونَ بِه ) * روشنى كه برويد بدان و بر صراط بگذريد و ببهشت رسيد * ( وَيَغْفِرْ لَكُمْ ) * و تا بيامرزد براى شما گناهان سابقهء شما را از كفر و ساير معاصى * ( وَاللَّه غَفُورٌ ) * و خداى آمرزنده است مؤمنانرا * ( رَحِيمٌ ) * مهربان برايشان و گفته‌اند كه مراد به اين نور قرآنست كه سبب نجات است از ظلمت جهالت و موجب اهتداى بضياى معرفت چه آن متضمن ادله داله است بر امر حق و مشتمل بر بيان حلال و حرام و شرايع و احكام و در تفسير اهل البيت مذكور است كه مراد به كفلين حسن و حسين است ( ع ) و بنور على ابن ابى طالب يعنى ايمان آريد برسول خدا تا او سبحانه شما را شفاعت حسن و حسين ( ع ) كرامت فرمايد و بنور على بن ابى طالب از صراط بگذريد بخارى و مسلم در صحيحين خود آورده‌اند كه از رسول ( ص ) روايتست كه هر كه كنيزى داشته باشد و علم دين را بوى تعليم دهد هم چنان كه حق تعليم است و ادب فرمايد بر وجهى كه حق تاديبست پس او را آزاد كند و به شوهر دهد او را دو بهرهء ثواب باشد و هر بندهء كه اطاعت خدا كند و اطاعت مولاى خود و حق هر دو را ادا نمايد او را دو اجر ثواب بدهند و هر كه بعيسى ايمان آورده باشد پس به من و كتاب من ايمان آورد او را دو اجر باشد از سعيد بن جبير و غيره روايت كرده‌اند كه حضرت رسول ( ص ) جعفر بن ابى طالب ( ع ) را با هفتاد سوار بجانب نجاشى فرستاد تا او را بدين اسلام دعوت كند جعفر بجانب او رفت و او را بدين اسلام ترغيب نمود وى اجابت دعوت كرده اسلام آورد و چهل كس از اهل مملكت او كه ايمان آورده بودند از او اذن طلبيدند كه به شرف ملازمت حضرت رسالت ( ص ) مشرف شوند وى ايشان را اذن داد و با حضرت جعفر بمدينه آمدند در وقتى كه آن حضرت بتهيهء جنگ احد اشتغال داشت و چون فقر و احتياج اصحاب و فقدان اسباب قتال از ايشان مشاهده كردند از جناب نبوت مآب اذن طلبيدند كه مراجعت نمايند و اموال خود را آورده به مسلمانان صرف كنند حضرت رخصت ايشان داده معاودت نمودند و اموال خود را آورده با اهل اسلام تقسيم كردند حق سبحانه در حق ايشان اين آيه فرستاد كه الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ الى قوله وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ و چون كفار اهل كتاب آيهء يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ استماع كردند بر مسلمانان فخر كردند و گفتند كه هر كه ايمان بكتاب ما و كتاب شما دارد او را دو اجر است و اما آنكه ايمان به كتاب شما دارد و بكتاب ما ندارد او را يك اجر بيش نيست پس چگونه شما بر ما فضل داشته باشيد بلكه ما به سمت فضيلت و مزيت آراسته باشيم نه شما حق سبحانه آيه فرستاد كه اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد به خدا و رسولان او از خداى بترسيد و در ايمان آوردن بمحمد ( ص ) ثابت قدم باشيد تا خدا