از يس محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم است و از آل اهل بيت او ، و سفيان ثورى از طريق اهل سنت روايت مىكند از منصور و منصور از مجاهد و او از عبد اللَّه بن عباس كه بلغت سريانى ياسين يا انسان است و مراد از يا انسان يا محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم است و مراد از آل يس اهل بيت او است ، و وهب بن نافع از طريق اهل سنت روايت كند از كادح كه مرا خبر داد از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمود كه از حضرت شاه اولياء على بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از معنى اين آيه فرمود كه يس محمّد است و نحن آل ياسين و پيش بعضى آنست كه ياسين اسم پدر الياس است كه آل را به او اضافه كرده‌اند پس بنا بر اين تقدير نيز مراد الياس باشد و گويند يس اسم كتب الهى است و آل جماعتى كه به آن گرويده‌اند يعنى سلام خدا بر جماعتى است كه ايمان آورده‌اند و گرويده‌اند بجميع كتاب هاى آسمانى . 131 - * ( إِنَّا كَذلِكَ ) * بدرستى كه ما هم چنان كه به جهت پاداش عمل نام الياس را در ميان مردمان بلند گردانيديم همچنين * ( نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ) * پاداش مىدهيم نيكوكاران را و مرتبهء ايشان را بلند مىسازيم . 132 - * ( إِنَّه ) * بدرستى كه الياس * ( مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ) * از بندگان گرويده ما است و مخلص بارگاه و يك جهت درگاه ، و بعد از آن به جهت تنبيه عباد و انذار اهل عناد قصه لوط را بر قصص انبياى مذكوره عطف كرده مىگويد كه : 133 - * ( وَإِنَّ لُوطاً ) * و بدرستى كه لوط بن هارون عليه السّلام كه برادرزاده ابراهيم عليه السّلام بود * ( لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ) * از جمله فرستاده شدگان است بسوى اهل سدوم 134 - * ( إِذْ نَجَّيْناه ) * ياد كن اى محمّد چون نجات داديم او را * ( وَأَهْلَه أَجْمَعِينَ ) * و اهل بيت او را از عذاب استيصال . 135 - * ( إِلَّا عَجُوزاً ) * مگر پير زنى كه زوجهء لوط بود كه با او از شهر سدوم بيرون نيامد و به جهت كفر و نافرمانى تابع او نشد و قرار گرفت * ( فِي الْغابِرِينَ ) * در ميان بازماندگان به عذاب و نكال . 136 - ثُمَّ دَمَّرْنَا پس هلاك كرديم الآخَرِينَ ديگران را از قوم او به جهت كفر و فسق و دمار از روزگار ايشان برآورديم و ديار ايشان را زير و زبر ساختيم . 137 - وَإِنَّكُمْ و بدرستى كه شما اى گروه قريش لَتَمُرُّونَ هر آينه مىگذريد عَلَيْهِمْ بر منازل و مساكن ايشان وقتى كه بتجارت شام مىرويد مُصْبِحِينَ در حالتى كه آينده‌ايد در صباح . 138 - وَبِاللَّيْلِ و در شب يعنى روز و شب بر مواطن ايشان مرور مىكنيد أَ فَلا تَعْقِلُونَ آيا تعقل نمىكنيد و به نظر عبرت انديشه نمىنمائيد كه عاقبت مكذبان و معاندان