و ايشانند كه به آن متكلم ميشوند يا سخنان پليد گفته مىشود مر ناپاكان را يعنى بايد مردمان سخنان بد را در حق پليدان گويند نه پاكان * ( وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ ) * و پليدان نيز شايسته‌اند مر سخنان پليد را چه طبايع ايشان بدان مايلست از حيثيت خباثت و يا خبيثان متعرضند مر كلمات ناپاك را * ( وَالطَّيِّباتُ ) * و كلمات پاكيزه آماده شده است يا گفته شده * ( لِلطَّيِّبِينَ ) * براى مردن پاك يعنى از ايشان سرايت كند * ( وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ ) * و پاكيزكان نيز شايسته‌اند مر سخنان پاك را و يا طيبين متعرضاند مر كلمات طيبه را و قل كل يعمل على شاكلته به همين معنى است و نكتهء كل اناء يترشح بما فيه اشاره باينست و تفسير مذكور منقولست از ابن عباس و ضحاك و مجاهد و حسن و نزد ابن زيد معنى آيه اينست كه الخبيثات من السيئات للخبيثين من الرجال و الخبيثون من الرجال للخبيثات من السيئات و الطيبات من الحسنات للطيبين من الرجال و الطيبون من الرجال للطيبات من الحسنات و ابى مسلم و جبائى بر اينوجه تفسير كرده‌اند كه زنان ناپاك براى مردان ناپاكاند راغب بديشان و زنان پاك براى مردان پاكاند و مردان پاك مايلند بديشان و بعد از آن گفته كه اين ايه بمعنى الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً است و اينقول از ابى جعفر و ابى عبد اللَّه ( ع ) مأثور است و حاصل آيه آنست كه جنسيت سبب الفت و صحة است و چون سيد عالم ( ص ) پاكيزه ترين موجوداتست پس ازواج او البته پاك و پاكيزه‌اند و از شايبهء بدكارى منزه و مبرا و بنا بر اينمعنى آيه در حكم دليل است بر قوله تعالى * ( أُولئِكَ ) * آن گروه يعنى اهل بيت يا حضرت رسالت ( ص ) و عايشه و صفوان * ( مُبَرَّؤُنَ ) * بيزار كرده شدگانند يعنى منزه و مبرااند * ( مِمَّا يَقُولُونَ ) * از آنچه ميگويند از باب افك چه منصب رسالت ( ص ) از آن عاليتر است كه ذيل عصمت زوجات طاهرات او بلوث چنين شبهتى آلوده گردد و صفوان مردى پاكيزه است و از اولياى صحابه او نيز از اين تهمت بريست و فرا گرفته كه اسم اشاره راجع بعايشه و صفوان است و جمعيت آن از قبيل آيهء فَإِنْ كانَ لَه إِخْوَةٌ كه مراد اخوين است چه اخوين حاجب امتند باتفاق و ميتواند بود كه ضمير يقولون راجع بن خبيثين و خبيثات باشد نه راجع بافكين يعنى پيغمبر و عايشه و صفوان برىاند از مثل آنچه اهل خبث گويند و اصح و اشهر مشار اليه ذلك طيبين و طيباتست و ضمير يقولون راجع بخبيثين و خبيثات يعنى اهل طيب و پاكيزگى مبرااند از مثل آنچه اصحاب خبث ميگويند * ( لَهُمْ مَغْفِرَةٌ ) * مر ايشان راست آمرزش از خداى * ( وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ) * و روزى نيكو يعنى بيرنج و بسيار و پايدار مراد نعمت بهشت است بعد از آن خطاب بمؤمنان مىكند و ميگويد * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) * اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد به خدا و رسول او * ( لا تَدْخُلُوا ) * در مىآييد * ( بُيُوتاً ) * به خانه هايى * ( غَيْرَ بُيُوتِكُمْ ) * كه غير خانهايى مىباشد كه در او ساكنيد و خانهء كه به اجاره