الاولياء روايت كرده و مسلم داشته و قدحى در سند اين خبر نكرده و قايل شده كه مراد از * ( يَتْلُوه شاهِدٌ ) * على ابن ابى طالب است و حماد بن سلمه روايت كرده است از انس بن مالك كه گفت مراد از * ( أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ ) * حضرت رسالتست صلَّى اللَّه عليه و آله و مراد از ( يتلوه شاهد منه على ابن ابى طالب ع كان و اللَّه لسان رسول اللَّه الى اهل مكة ) و از ابى جعفر و على بن موسى الرضا عليهما السلام روايتست كه الشاهد منه على بن ابى طالب يشهد للنبى ( ص ) و هو منه و اينروايت را طبرى باسناد خود از جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت كرده و حديث مشهور نبوى صلَّى اللَّه عليه و آله كه هو منى و انا منه مؤكد اينحال و مؤيد اينمقالست و تبليغ سورهء برائة باهل مكه و قرائت آن بر ايشان از شواهد اين حكم است و بر فطن لبيب مخفى نيست كه آن كسى كه خداى عز و جل او را شاهد پيغمبر خود صلَّى اللَّه عليه و آله گرداند و بمعاونت و مساعدت او مطالب رسالت و نبوت را اثبات كند او بمزيد فضيلت و كمال اشرف متصف خواهد بود و بر تو باد كه طريق إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ بگذارى در مسالك انصاف اقدام خود را استوار دارى و اقتداء باهل بيت مصطفى صلَّى اللَّه عليه و آله نمايى و ديده دل را بمحبت شاه اوليا بگشايى و منصب امامت و سرير خلافت به او احق و اولى دانى و او را پيشوا و امام و مولاى خود دانى زيرا كه ظواهر آيات قرآن و اخبار و آثار نبوى دالست بر آنكه خلافت به او الصق و امامت به او اليق است وَلا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّه وَالسَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى و حقتعالى بعد از آن در صفة تورية كه شاهد است بر حقيت قرآن و پيغمبر آخر الزمان مىفرمايد كه * ( وَمِنْ قَبْلِه ) * و پيش از قرآن يا پيغمبر آخر الزمان ( عليه صلوات اللَّه الملك المنان ) * ( كِتابُ مُوسى ) * كتاب موسى ع بود يعنى تورية كه مصدق قرآن و سيد پيغمبران است و بشارت دهنده به آن * ( إِماماً ) * در حالتى كه آن تورية پيشوا بود مر اهل دين را * ( وَرَحْمَةً ) * و سبب بخشايش و واسطه فيض الهى بر منزل عليهم و در دنيا و آخرت * ( أُولئِكَ ) * اشارتست به * ( أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ ) * يعنى آن گروه كه بر بينه‌اند از جانب خداى * ( يُؤْمِنُونَ بِه ) * ميگروند به قرآن يا محمد صلَّى اللَّه عليه و آله * ( وَمَنْ يَكْفُرْ بِه ) * و هر كه كافر شود به قرآن يا محمد صلَّى اللَّه عليه و آله * ( مِنَ الأَحْزابِ ) * از گروه يعنى اهل ملل متفرقه از يهود و نصارى و وثنى و آنان كه منحرفاند بايشان در عداوت پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله يا مراد اهل مكه‌اند كه معاون يكديگر بودند در عداوت پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و نزد فراء مراد جميع كفارند ( لانهم تحزبوا على رسول اللَّه اى اجتمعوا على عداوته ) و بر هر تقدير * ( فَالنَّارُ مَوْعِدُه ) * پس آتش دوزخ وعده گاه او است و لا محاله به دو رسد ابو موسى اشعرى روايت كند كه از رسول صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه فرمود هيچ يهود و ترسايى نباشد كه نام من بشنود و به من ايمان نيارد