الملا فتح الله الكاشاني
317
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي )
ميجويند بصدقات خود و وسيله ميسازند آن را بقرب الهى * ( وَصَلَواتِ الرَّسُولِ ) * و سبب دعاهاى پيغمبر ( ص ) كه پيوسته متصدقان را بخير و بركت دعا مىكند و آمرزش ميطلبد نزد اخذ صدقات از ايشان هم چنان كه فرمود اللهم صل على ابى اوفى و گويند مراد به آن استغفار است * ( أَلا إِنَّها ) * بدانيد كه نفقات ايشان يا صلوات رسول * ( قُرْبَةٌ لَهُمْ ) * سبب نزديكيست مر ايشان را ببارگاه عنايت ربانى و وسيلهء قرب مكانة و منزلت نزد درگاه سبحانى * ( سَيُدْخِلُهُمُ اللَّه ) * زود باشد كه در آرد خدا ايشان را * ( فِي رَحْمَتِه ) * در بهشت خود كه محل نزول رحمت است زيرا كه سين براى تحققست و قوله * ( إِنَّ اللَّه غَفُورٌ رَحِيمٌ ) * براى تقرير آنست يعنى بدرستى كه خدا آمرزنده است متصدقان را و مهربان بر متقربان و بعد از ذكر منافقان بيان حال سابقان بايمان ميفرمايد كه * ( وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ ) * و پيشى گيرندگان پيشينيان يعنى آنها كه سبقت دارند بر عامهء مؤمنان در ايمان * ( مِنَ الْمُهاجِرِينَ ) * از مهاجران يعنى آنان كه از مكه هجرت كردند و بمدينه آمدند از سعد بن مسيب و حسن بن سيرين و قتاده نقلست كه مراد آنهايند كه به دو قبله با پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله نماز گذاردند و شعبى بر آنست كه مبايعان بيعت رضواناند كه آن بيعت حديبيه بود و حضرت بعد از اين بيعة فرمود كه من اسلم بعد ذلك و هاجر فليس من المهاجرين الاولين و عطاء بن ابى رياح گفت كه اهل بدراند و جبائى بر آنست كه آنانند كه قبل از هجرت اسلام آوردند * ( وَالأَنْصارِ ) * و از انصار يعنى آنها كه از ساكنان مدينهاند و اهل مكه را يارى دادند در انوار گفته كه مراد اهل بيعة عقبهء اولىاند كه هفت كس بودند و يا اهل عقبه ثانيه كه هفتاد بودند و يا آنها كه بر دست مصعب بن عمير ايمان آوردند قبل از بيعة عقبهء ثانيه * ( وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ ) * و آنان كه متابعت كردند سابقان را * ( بِإِحْسانٍ ) * بايمان و طاعت مراد اصحابند از مهاجر و انصار كه پيروى سابقان ميكردند نه مطلق و گفتهاند هر كه متابعت ايشان كند تا قيامت از زمرهء تابعانست و آنچه متعارف و مشهور است اصحاب آنانند كه در عهد پيغمبر ( ص ) بودند و بصحبت او فايز شدند و تابعين آنان كه بعد از اصحاب بودند و اتباع تابعين آنها كه بعد از تابعين بودند * ( رَضِيَ اللَّه عَنْهُمْ ) * خوشنود شد خدا از ايشان بقبول طاعت ايشان از سابق و لاحق * ( وَرَضُوا عَنْه ) * و خوشنود شدند ايشان از خدا به آنچه يافتند از نعم دينيه