كلام دال است بر او مىفرمايد كه * ( فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ ) * پس اما آنهايى كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح كرده‌اند * ( فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ ) * پس تمام بدهد خداى مزدهاى موعود ايشان را * ( وَيَزِيدُهُمْ ) * و بيفزايد نيز بر جزاى ايشان * ( مِنْ فَضْلِه ) * از افزونى كرم خود كه آن ده برابر عمل باشد يا هفتاد يا هفتصد و ما زاد * ( وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا ) * و اما آن كسانى كه از پرستش حق استنكاف مىكنند و استكبار ميورزند * ( فَيُعَذِّبُهُمْ ) * پس عذاب كند ايشان را * ( عَذاباً أَلِيماً ) * عذابى دردناك * ( وَلا يَجِدُونَ لَهُمْ ) * و نيابند براى خود * ( مِنْ دُونِ اللَّه وَلِيًّا ) * بجز از خداى دوست دارى * ( وَلا نَصِيراً ) * و نه يارى و چون تفصيل احكامى نمود كه واجب است عمل به آن در عقب آن بيان برهان مىكند بر آن تا مكلف بر ثقة و يقين باشد در آن بر طريق خطاب عام پس مىفرمايد * ( يا أَيُّهَا النَّاسُ ) * اى مردمان * ( قَدْ جاءَكُمْ ) * بدرستى كه آمد بشما * ( بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ ) * حجتى و دليلى روشن از نزد پروردگار شما كه آن محمد صلَّى اللَّه عليه و آله است يا دين اسلام كه صاحب معجزهء باهره و خداوند برهان ظاهره است * ( وَأَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ ) * و فرو فرستاديم بسوى شما * ( نُوراً مُبِيناً ) * نورى ظاهر كه قرآن است مراد آن است كه آمد بشما دلايل واضحه و حجج لائحه كه مقتضى ايمان آوردن شما است و شما را در آن هيچ عذرى و علتى باقى نمانده و از ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه مروى است كه مراد ببرهان خاتم النبيين صلَّى اللَّه عليه و آله است و بنور ولايت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه * ( فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا ) * پس اما آنهايى كه ايمان آوردند * ( وَاعْتَصَمُوا بِه ) * و چنك زدند بكتاب او و باوامر و يا متمسك شدند بطريقه امير المؤمنين عليه السّلام و اولاد معصومين او صلوات اللَّه عليهم و يا پناه به دو بردند از وسوسهء شيطان * ( فَسَيُدْخِلُهُمْ ) * پس زود باشد كه درآورد ايشان را * ( فِي رَحْمَةٍ مِنْه ) * در بخشايشى از خود يعنى در ثوابى كه بازاى ايمان و عمل ايشان مقرر فرموده و آن بهشت عدن است كه محض رحمت او سبحانه است * ( وَفَضْلٍ ) * و بر زيادتى در آنكه آن درآوردن ايشانست در مرتبهء از مراتب بهشت كه آن فوق عمل ايشانست و زايد بر آن محض فضل و انعام و احسان خود * ( وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْه ) * و راه نمايد ايشان را به خود يعنى توفيق ايشان دهد تا بالكليه متوجه او شوند و يا برساند ايشان را به آنچه وعده فرموده * ( صِراطاً مُسْتَقِيماً ) *