* ( عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ ) * حرام گردانيده شده بر شما نكاح مادران شما و اين اموته على العموم است نسبت بهر زنى كه نسب مرد به دو راجع شود بولادت خواه از جهت ذكور چون مادر پدر و هر چند بالا رود و خواه از طرف اناث چون مادر و مادر مادر او هر چند كه باشد حكم مادر دارد در تحريم * ( وَبَناتُكُمْ ) * و دختران شما و اين نيز عامست پس هر زنى كه نسب او بمرد باز گردد از جهت اولاد ذكور و اناث بيك درجه يا زياده در بنات داخل است * ( وَأَخَواتُكُمْ ) * و خواهران شما يعنى زنى كه با مرد صلبى بوده باشد يا رحمى خواهر او است پس خواهر نيز عام باشد نسبت بپدرى و مادرى و پدرى تنها و مادرى تنها * ( وَعَمَّاتُكُمْ ) * و خواهران پدران شما هر زنى كه با پدر يا پدر پدر هر چه بالا رود و صلبى بوده باشد يا رحمى عمهء آن كس است و اينجا نيز طرق ثلثه متصور است * ( وَخالاتُكُمْ ) * و خواهران مادران شما هر زنى كه با مادر كسى يا مادر مادر تا هر جا كه برسد صلبى بوده باشد يا رحمى خاله آن كس است و وجوه مذكوره در اين صورت نيز ممكن است * ( وَبَناتُ الأَخِ ) * و دختران برادر بر هر وجه كه اخوه ثابت شود از وجوه ثلاثه و بنات اولاد اولاد ايشان چندان كه دور شوند همين حكم دارد * ( وَبَناتُ الأُخْتِ ) * و دختران خواهر از هر وجه كه اختية تحقق يابد و اين نيز متناول بنات اولاد اخت و بنات اولاد اولاد ايشان است و هر چند كه پائين رود داخل بنات اختاند * ( وَأُمَّهاتُكُمُ ) * و نيز حرام كرده شده است بر شما مادران شما * ( اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ ) * آنهايى كه شير داده‌اند شما را حق تعالى تنزيل رضاعه فرموده در منزلهء نسب حتى مرضعه را بام مرضعه تسميه نموده پس زنى كه شير دهد كسى را و زنى كه شير داده باشد آن شير دهنده را و زنى كه شير داده باشد شوهر آن زن را كه بشير او از زوجه يا ام ولد او رضاع واقع شود همه ام رضاعىاند * ( وَأَخَواتُكُمْ مِنَ الرَّضاعَةِ ) * و خواهران شما كه از جهت شير خوردن اخوات شما باشند * ( وَأُمَّهاتُ نِسائِكُمْ ) * و مادران زنان شما و جدات منكوحه از قبل مادر و پدر بنسب و رضاع همين حكم دارد * ( وَرَبائِبُكُمُ ) * و دختران شما * ( اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ ) * آن دخترانى كه در دامنهاى تربيت شما پرورش مييابند نه مطلقا بلكه شرط در حرمت ايشان آنست كه متولده باشند * ( مِنْ نِسائِكُمُ ) * از زنان شما * ( اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ ) * آن زنانى كه دخول كرده باشيد با ايشان ذكر محرمات نسب اولاد و بعد از آن رضاعه و بعد از آن مصاهره بجهة آنست كه رضاعه لحمه ايست همچو لحمهء نسب پس اقرب به نسب باشد بخلاف مصاهره كه تحريم آن عارضى است بجهة مصلحت ازواج و ربائب جمع ربيب است و