المؤمنين ( ع ) نيز از قتال بعضى كفار كه بر رسول خدا حمله كرده بودند فارغ شده بود متوجه پيغمبر شد و بيكبار بر كفار هجوم كردند و در اندك فرصتى دمار از روزگار كفار برآوردند و همهء ايشان منهزم گشته به مكه شتافتند و درين غزوه سعد بن ابى وقاص تير را بر دست طلحة بن عبد اللَّه زد و به جهت آن دست او خشك شد و حربهء بر چشم قتادة بن نعمان زد كه چشم او بيرون آمده بر روى افتاد و رسول آن را بجاى خود نهاد و بهتر از آن شد كه اول بود و از ارباب مغازى و اصحاب تواريخ نقلكرده‌اند كه امير المؤمنين ( ع ) درين غزا هفت كس را از دلاوران قريش بر خاك مذلت انداخته بود كه در شجاعت يگانه دوران و نادرهء زمان بودند طلحة بن ابى طلحه و عبد العزى و عبد اللَّه بن جميل بن بنى عبد الدار و ابو الحكم بن اخنس را و ابا سباع بن عبد العزى و ابا سعد بن طلحة بن ابى طلحه و غلام حبشى كه از بنى عبد الدار بود حضرت ابى عبد اللَّه جعفر بن محمد ( ع ) از پدر بزرگوار خود نقل فرموده كه اصحاب لواى كفار كه در روز احد از جراسيم و ابطال ايشان بودند نه كس بودند كه همه بر دست امير المؤمنين ( ع ) كشته شدند و نيز از جمله مقتولان آن حضرت حكم بن اخنس بود كه آن حضرت ذو الفقار را بر ران او زد و بينداخت و به آن زخم بجهنم پيوست و ديگر امية بن ابى حذيفة بن مغيره بود كه زره پوشيده بود و بمبارزت بيرون آمده مىگفت يوم بيوم بدر امروز بعوض روز بدر است مردى از اهل اسلام معارض او شد وى شمشير بزد و او را شهيد كرد امير المؤمنين عليه السلام قصد او كرد و شمشير بر فرق او زد از خود او گذشته ميان سر او را بشكافت و اميه دست بالا كرد كه ضربتى زند آن حضرت ديد كه زير بغل او دريده و زره از آن دور شده شمشير را بر زير بغل او زد كه دست او را از بيخ بينداخت و هلاك شد و يكى ديگر هشام ابن اميه مخزومى بود كه بضرب شمشير آبدار او را بدار البوار رسانيد و ديگر عمر بن عبد اللَّه حجمى و يكى ديگر بشير بن عامرى و در كشف الغمه آورده كه همهء اهل سير آورده‌اند كه قاتل اكثر صناديد قريش در روز احد امير المؤمنين ( ع ) بود و از محمد بن اسحاق نقل كرده كه صاحب لواى قريش در اينروز طلحة بن ابى طلحه بود و امير المؤمنين ( ع ) او را و پسر او را ابا سعيد و برادر او كلده و عبد اللَّه بن جميل بن زمره و ابو الحكم بن اخنس بن شريق ثقفى و وليد بن ابى حذيفة بن مغيره و برادر او اميه و ارطات بن شرجيل و هشام بن اميه و عمرو بن عبد اللَّه الجمحي و بشير بن مالك و صواب مولى عبد الدار و غير ايشان از ابطال و شجاعان را بقتل رسانيد و فتح و نصرتى كه درين روز از رسول و اصحاب او واقع شده به جهت ثبات قدم و رسوخ مقام امير المؤمنين ( ع ) بود و جان بازى او در خدمت حضرت رسالت ( ص ) و حافظ ابو محمد عبد العزيز جنابذى در كتاب معالم العترة النبوية روايت كرده مرفوع بقبيس بن سعد و او از پدر خود كه گفت شنيدم از امير المؤمنين عليه السلام كه مىفرمود اصابتنى