محمد تقي جعفري
53
منابع فقه ( فارسي )
منظور بوده است . عموم يا اطلاق آيات مطلب بسيار با اهميت ديگرى كه در بارهء آيات مذكور هست اين است كه اين آيات ، به اصطلاح فقاهى ، عام هستند ، يعنى لزوم انفاق را بطور « عموم » بيان مىكنند يا « مطلق » . بى هيچ گمان ، اين گونه بيان كه در آيات انفاق آمده است ، يعنى عموم و اطلاقى كه از آنها استفاده مىشود بىجهت نيست و حكمت بيان حتما حقيقتى را متضمن است . آرى از اين عمومات ( يعنى آيات عام انفاق ) چند نتيجهء عمده دستگير مىشود كه ما مهمترين آنها را ذكر مىكنيم : ريشه كن كردن فقر در سطح جهانى اگر در جامعهء انسان ، مواردى روى دهد كه از نظر لزوم انفاق به نظر مشكوك آيد ، اين آيات با عموم خود شامل آن موارد نيز خواهد بود . مثلا : فرض مىكنيم ، كه از نظر فقهى ، احتمال دهيم كه چيزى مطلوب است و اين آيات ، مسلمانان را بدان مكلف