ثلث آن را كما فرض الله بين ورثه تقسيم كند ونيز قبل از وصيت مبلغ يك هزار وپانصد تومان وجه نقد تحويل شخص أميني داده وبه رسم امانت به أو سپرده به قصد اين كه هر وقت در حيات خودش احتياج پيدا كرد مصرف نمايد والا بعد از فوت أو شخص امين از اين پول مالي را خريدارى كرده ووقف نمايد يا در خيرات ديگر مصرف ويا در راه حضرات چهارده معصوم صلوات الله عليهم أجمعين خرج كند كه ثوابش در روز لا ينفع مال ولا بنون الامن اتى الله بقلب سليم عايد ودستگير أو گردد وهم چنين صاحب وجه ( موصى ) مىگويد كه حاضرم مبلغ مذكور را بعنوان صلح ويا هبه به امين واگذار نمايم كه ايشان بعد از فوتم به تقاضاى من عمل نمايد در اين صورت براي امين جايز است كه امانت مذكور را قبول نمايد يا نه ودر صورت جواز آيا با آن پول مالي خريده وقف نمايد ويا در أمور خيرية ديگر صرف كند . ج - در فرض سؤال صاحب پول در حال حيات شرعا جايز است آن پول را صلح كند به شخص امين وشرط كند اگر خودش احتياج پيدا كرد فسخ كند واگر در حال حيات فسخ نكرد امين مزبور بعد از فوت أو معادل آن مبلغ چيزى بخرد ووقف كند يا در كار خير صرف نمايد وهم چنين جايز است آن مبلغ را نزد امين امانت گذارد وسفارش كند صرف در كار خير يا وقف شود لكن در اين صورت با فرض آن كه ثلث خود را وصيت كرده ودر مصارف معينه صرف شود لازم است نسبت به دو ثلث اين مبلغ از ورثه استجازه نمايد وبا اجازه آنها به مصرف وصيت برساند وبا عدم اجازه بايد بين ورثه تقسيم شود . س 779 - اگر كسى وصيت بكند كه از أموال خودم برايم خرج كنيد وتعيين مقدار نكرده ومقيد به ثلث هم ننموده وصغير هم دارد در اين صورت وصى بعد از فوت موصى چه مقدار مىتواند از مال أو برايش خرج كند . ج - اگر به حسب وجود بعض قرائن ومعمول ومتعارف وصيت منصرف به مبلغ معينى نباشد ظاهر آنست كه وصي به نظر خودش تا مقدارى كه زائد بر ثلث نباشد مىتواند عمل نمايد .