پيرامون آن و در داخل آنست . و بكَّه نام محلّ بيت است ، و نام خود قريه « مكَّه » است . شرح : اين مطلب را مؤلَّف - رحمه الله - در كتاب علل الشرائع با سند از عبد الله بن سنان از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است ، ولى بايد متوجّه بود كه بكَّه از « بكّ يبكّ » كه در اصل « بكك » بوده است مىباشد و مضاعف است ، و بكاء از « بكى يبكى » كه ناقص يائى است ، بنا بر اين يا بايد بگوئيم لام الفعل را قلب به كاف كرده‌اند مانند امليت و امللت ، ولى اين توجيه از ناچارى است بلكه معلوم نيست كه امام چه فرموده و راوى چه نقل كرده و به نظر ميرسد كه حضرت فرموده است « لبكّ النّاس حوله » و نسخه ها تصحيف شده و راوى لبكاء الناس قراءت كرده باشد ، و يا اينكه راوى از بكّ بكاء فهميده ، و معنى « بكّ » فشار آوردن و ازدحام است » . و علَّت عدم استحباب تقديم هدى و قربانى بكعبه اينست كه چون هدى و قربانى بدست پرده داران كعبه مىافتد ، و بدست مسكينان نمىرسد ، و كعبه چيزى نميخورد و نمىآشامد ، و آنچه كه بهدى آن اختصاص دهند متعلَّق بزائران آنست ، و روايت شده است كه از فراز حجر ندا ميدهند كه : ألا هر كس كه زاد و توشه اش پايان يافته و نفقه اش تمام شده و به راه سفر درمانده است مىبايد حاضر شود تا حاجتش روا و نيازش پرداخته گردد . شرح : « كلينى در كتاب حجّ كافى ( باب ما يهدى الى الكعبة ) با سند از علىّ ابن جعفر از برادرش موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت كرده است كه گفت : از او در بارهء كسى كه كنيزش را هديّهء كعبه كرده است سؤال كردم و پرسيدم كه تكليف او چيست و چه بايد انجام دهد ؟ امام فرمود : شخصى كه كنيزش را هديّه كعبه كرده بود