شىء الَّا ما غلب على ريحه و طعمه و لونه » . و « كرّ » عبارت از مقدار آبى است كه حجم آن سه وجب در سه وجب در سه وجب باشد ، و يا وزن آن يك هزار و دويست رطل مدنى است . مترجم گويد : « مؤلَّف كمترين حجم و بيشترين وزن را كه در روايات مختلف رسيده اختيار كرده و آن را ميزان قرار داده ، و شيخ طوسى در نهايه كرّ را سه وجب و نيم در سه وجب و نيم در سه وجب و نيم ميداند » . 3 - و نيز امام صادق عليه السّلام فرموده است : هر گاه آب باندازهء دو قلَّه باشد ديگر چيزى آن را نجس نميسازد . و دو قلَّه دو خمرهء بزرگ باشد . مترجم گويد : « از يكى از علماى لغت عرب بنام ابن دريد نقل شده كه گفته است : قلَّه خمرهء بزرگى است كه گمان اين است كه نه دهم پنج مشك آب ظرفيت داشته باشد ، يعنى چهار مشك و نيم آب گنجايش داشته باشد » . و باكى نيست به وضو ساختن و غسل جنابت كردن ، و مسواك نمودن با گلاب . مترجم گويد : « مؤلَّف در رسالهء علميّهء خود بنام هدايه نيز صريحا همين فتوى را داده است ، و گويند مستندش روايت يونس است كه فقها گويند در سلسله سند اين خبر سهل بن زياد آدمى است و ضعيف است ، و خود خبر هم شاذّ و نادر است و كسى به آن جز صدوق - رحمه الله - عمل نكرده و جايز نميدانند با آب مضاف مثل گلاب و لو بويش رفته باشد وضو يا غسل ساختن يا چيزى را تطهير كردن » . و آبى كه در آفتاب گرم شده با آن وضو مساز و غسل جنابت مكن ، و نيز با آن آب خمير مساز زيرا موجب مرض پيسى است . ( منظور اينست كه مكروه است استعمال