تكوين وأبواب هجدهم وسى وسوم سفر خروج وأبواب أول ودم وسوم سفر اعداد ( كه اختصاص بأنساب أسباط دوازده گانه بني إسرائيل دارد ) وأبواب سيزدهم وبيست وششم وبيست وهفتم وسى وچهارم همان سفر اعداد وأبواب دوازده وسيزده وچهارده وهيفده " صحيفة يوشع " وغالب أبواب كتاب أول ودوم " تواريخ أيام " وتمامي أبواب ده گانه كتاب " عزرا " وأبواب سيزده گانه كتاب " نحميا " مقصور بر سرد نسب وذكر أولاد واعقاب أنبياء وملوك وأحبار وربانيين يهود است . در إيران باستان نيز اينموضوع كمال اهميت را حائز بوده است وعلاوة بر آنچه در بالا درباره كتيبه بيستون وثبت ونقر نسب داريوش از طرف خود أو بر آن كتيبه وانساب مذكور در نقوش قبر كورش ونقش رستم ذكر شد . أصولا : " قوانين مملكت حافظ پاكى خون خاندانها وحفظ أموال غير منقول آنان بود راجع به خاندان سلطنتي در فارسنامه ( ابن البلخي ) عباراتي است كه ظاهرا " مأخوذ از " آئين نامك " عهد ساسانيان است : " عادت ملوك فرس واكاسره آن بودى كه از همه ملوك أطراف چون چين وهند وترك وروم دختران ستدندى وپيوند ساختندى وهرگز هيچ دختر بديشان ندادندى ، دختران را جز با كساني كه از أهل بيت ايشان بودند مواصلت نكردندى . ( إيران در زمان ساسانيان كريستن سن ترجمه مرحوم ياسمى ص 340 ) . وگويا اين رسم از زمان هخامنشيان جارى بوده ودر عهد ساسانيان هم باقي مانده است زيرا كه در نامه تنسه به گشنسپ كه از اسناد معتبر تاريخي باز مانده از روزگار ساسانيان است . ورسالة ايست درباره أوضاع سياسي واجتماعى وادارى إيران در دوره ساسانيان واصلا بزبان پهلوى در ظرف مدت ميان سال 557 تا 570 ميلادي انشاء شده بوده وسپس ابن مقفع آنرا بعربي بر گردانيده بوده وابن اسفند يار ( مؤلف تاريخ طبرستان ) آنرا به فارسي ترجمه كرده است . چنين آمده :