حفظه الله وأرعاه ووفقه لما يرضاه به مشهد مقدس فرستادم تا ايشان وبرادر ديگرم كه گرچه به سال از بنده كمتر است ولى به ديگر جهات جميعا " بر اين بنده مهمتر ، يعنى حجة الاسلام والمسلمين آقاى حاج شيخ محمد رضا مهدوى دامغانى دامت بركاته آن را با مراجع ومآخذ ديگر مقابله كنند ، واز ديگر أهل نظر نيز صحت استنباط حقير را درباره مخطوطه كه همان " المجدي " است استعلام نمايند وخوشبختانه پس از مدت كوتاهى نامبردگان نيز بوسيلة تلفن نظر مرا تأييد كردند ومزيد سپاسگزاريم به درگاه باريتعالى جلت عظمته عموما " ، وبه جهت آنچه ذيلا معروض مىدارم خصوصا " ، فرآهم آمد ، ولله الحمد . چند سال قبل ودر بحبوحه خشك وتر سوختنى كه دامنگير بعضي افراد وطبقات شده بود ، اين ضعيف به مهلكه اى افتاد وبراي تخلص از آن به ذيل عطوفت بانوى بزرگ اسلام ، وقهرمان پيروزمند كربلا وشام ، حضرت زينب كبرى سلام الله عليها متمسك شد وخداوند متعال به بركت آن مخدره جليله قلوب بعضي از بندگان صالح ورجال مؤمن خود را متوجه حال ومعطوف وضع اين بنده فرمود تا أو را از آن مضيقه برهانند واز آن بليه مستخلص فرمايند - ورحم الله الماضين منهم وحفظ الباقين - . وگرچه خدا خواست كه آن شر مكروه صوري ومادي كه خود تقدير فرموده بود سبب خير محبوب روحي ومعنوي براي اين حقير گردد ، اما اگر عنايت الهى بدان وسيله شامل حالم نمىشد ، بلا تشبيه ، واستغفر الله مما أقول ، به مقتضاى " لولا أن تداركه نعمة من ربه لنبذ بالعراء وهو مذموم " ( آية 49 سوره مباركه قلم ) سرانجام كار ، در آن گيرودار ، معلوم نبود . پس از رهائى از آن مخمصه اين بنده آنچه را كه به صورت واجب مالي