باب مواقيت العمرة من مكَّة و قطع تلبية المعتمر ( روى عمر بن يزيد عن أبي عبد الله صلوات الله عليه قال من أراد ان يخرج من مكَّة ليعتمر احرم من الجعرانة و الحديبيّة و ما أشبههما ) ( 1 ) اين بابى است در بيان ميقاتهاى عمره از مكة معظمه و در بيان آن كه قطع تلبيه را در كجا كنند به أسانيد صحيحه و كالصحيحه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه خواهد كه از مكة معظمه بيرون رود از جهة احرام عمره مىبايد كه احرام بگيرد از جعرانه و حديبيه و در هر دو به تخفيف و تشديد خوانده‌اند و آن چه مثل اينهاست مثل تنعيم و أكثر گفته‌اند كه مىبايد از حرم بيرون رود و أحوط آنست كه از غير اين سه جا احرام نگيرد يا بيكى از مواقيت حج رود مثل قرن المنازل و عقيق و از خارج حرم احرام نگيرد ( و من خرج من مكَّة يريد العمرة ثمّ دخل معتمرا لم يقطع التّلبية حتّى ينظر إلى الكعبة ) ( 2 ) ظاهرا كلام صدوق باشد و شيخ طوسي عليه الرحمة گمان كرده است كه جزو حديث سابق است و كلينى در حسن كالصحيح روايت كرده است از معاوية بن عمّار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه هر كه احرام گيرد از تنعيم كه يك فرسخى مكة معظمه است از راه مدينه مشرفه پس قطع نكند تلبيه را تا نظر نكند به مسجد و عبارت متن اين است كه