واحد و إقامتين ) ( 1 ) و در أحاديث متكثرة وارد است از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و حضرت امام رضا صلوات الله عليه كه مزدلفه را جمع مىنامند زيرا كه جمع مىكنند در آنجا نماز شام و خفتن را به يك اذان و دو اقامه چون وقت فضيلت شام گذشته است اذان خفتن را أول مىگويند پيش از نماز شام و بعد از آن اقامه مىگويند و نماز شام را به جاى مىآورند ديگر اقامه مىگويند از جهة نماز خفتن و آن را به جا مىآوردند چنان كه در جميع مواضع جمع چنين مىكنند بلكه اگر توقفى در عرفات واقع شود تا سرخى مغربى زايل شود در آنجا نيز چنين مىكنند ( و سمّيت منى منى لأنّ جبرئيل عليه السّلام اتى إبراهيم عليه السّلام فقال له تمنّ يا إبراهيم فكان تسمّى منى فسمّاها النّاس منى و در صحيح از معاوية بن عمار منقول است كه آن حضرت صلوات الله ) ( 2 ) عليه فرمودند كه چرا منى را منى مىگويند زيرا كه جبرئيل عليه السلام به نزد إبراهيم عليه السلام آمد و به أو گفت كه يا إبراهيم آرزويى كه دارى از حق سبحانه و تعالى آرزو كن يعنى در دل بگذران چون در هر جا كارى مىبايد كرد در عرفات و مشعر به زبان تضرع و زارى مىبايد كرد و چون نزديكتر شد زبان معزول مىشود و بدل مطالب را عرض مىبايد كرد چون در أحاديث صحيحه وارد شده است كه حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه من نزد حسن ظن بنده مؤمنم بهر عنوان كه گمان به من دارد چنان مىكنم پس مىبايد كه آرزوهاى خود را عظيم كند چون قبيح است كه از اكرام الأكرمين مطالب فانية زايله طلب كنند پس از اين جهت منى را منى ناميدند تا بدانى كه جاى آرزو است و در بعضي از نسخ فكان تمنّى منى واقع است يعنى حضرت إبراهيم