حضرت سيد الأنبياء صلَّى الله عليه و آله فرمودند كه هر شترى كه در هفت حج در عرفات حاضر شود حق سبحانه و تعالى آن شتر را از شتران بهشت مىگرداند و نسل آن را مبارك مىگرداند و چون آن شتر مرد پدرم آن را دفن فرمودند . و در روايات متكثرة وارد شده است كه چون حضرت سيد السّاجدين صلوات الله عليه را با على عليين بردند آن ناقة در چراگاه بود خود را به قبر آن حضرت رسانيد و سينه بر آن مىماليد و بر خاك مىغلطيد حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه فرمودند كه آن را به چراگاه برند مبادا فتنه شود از بنى اميّه ( و قال الرّضا صلوات الله عليه من حجّ بثلاثة من المؤمنين فقد اشترى نفسه من الله عزّ و جلّ بالثّمن و لم يسأله من اين اكتسب ماله من حلال أو حرام ) ( 1 ) و در قوى از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است كه هر كه سه مؤمن را با خود به حج برد و خرج ايشان را بكشد پس چنان است كه گويا زر داده است و خود را خريده است و از آتش خلاص كرده است و فرداى قيامت سؤال نخواهند كردن از أو كه مالش را از حلال به همرسيده است يا از حرام بانكه اگر از مال مردم باشد حق سبحانه و تعالى ايشان را خوشنود كند و عوض بدهد و محتمل است كه اين خرج از قبيل رد مظالم باشد كه هر گاه نداند كه از كه برده است و صاحبان را نشناسد مانند حبه برى كه ترازو داران مىكنند چنان كه در صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقول است كه چون حاجى داخل مكة مىشود حق سبحانه و تعالى دو