يكون العبد إلى الله تعالى اذا كان فى سجوده و ذلك قوله عزّ و جلّ * ( وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ) و سجود نهايت مرتبه تذلل است كه بندگان خداوند خود را به آن تذلل و تعبد كنند و نزديكترين احوال بندگان بجناب اقدس الهى وقتى است كه ايشان در سجده باشند و اينست كه حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه سجود كن و نزديك شو و ظاهرش آنست كه سجده كن تا قرب معنوى ترا حاصل شود . و در حديث صحيح وارد شده است از ابن عمار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه مىفرمودند كه چون بنده سجده را طول مىدهد در جائى كه كسى را نه بيند شيطان مىگويد كه واويلاه بنى آدم اطاعت كردند و من عصيان كردم و ايشان سجده كردند و من ابا كردم . و در حديث صحيح از آن حضرت منقولست كه نزديكترين احوال بنده بجناب اقدس الهى وقتى است كه او در سجده باشد . و در صحيح از حضرت سيّد المرسلين صلى الله عليه و آله منقولست كه هر كه يك سجده مىكند يك گناه او را محو مىكنند و يك درجه او را بلند مىكنند و استشهاد به آيه از حضرت امام رضا صلوات الله عليه منقولست و گذشت . ( و سال رجل امير المؤمنين صلوات الله عليه فقال له يا ابن عمّ خير خلق الله ما معنى السّجدة الاولى فقال تاويلها اللَّهُمَّ انّك منها خلقتنا يعنى من الارض و تأويل رفع رأسك و منها اخرجتنا و السّجدة الثّانية و إليها تعيدنا و رفع رأسك و منها تخرجنا تارة اخرى ) و بسند كالصحيح منقولست كه شخصى از آن حضرت صلوات الله عليه سؤال كرد و گفت اى پسر عم بهترين خلق حق سبحانه و تعالى چه معنى دارد سجده اول حضرت فرمودند كه تاويل آن اينست كه خداوندا تو ما را از اين جائى كه سر گذاشته ايم